CZARNE PIÓRO

Pustka

2011-12-09T14:45:00.001+01:00

Rymy już nie układają mi się w słowa

Pióro coraz głębiej do szafy się chowa

Chce wypaść ze mnie następna strofa nowa

Ale nic z tego

Ta kartka papieru jest zwyczajnie niezdrowa

Moja sztuka to tak naprawdę wściekła krowa

I wiecie co?

Rap to po poezji wdowa

I czy wam się to podoba czy nie podoba

Nie ma krzty kłamstwa w tym

że liczy się tylko jedna osoba

chcecie - wmawiajcie że to choroba

mogę być dla Was jak parszywy robal

ale to ja, niczym Hannibal

zjem Was gdy deski spróchnieją

w mediach

żołnierze hipokryzji na ekranach jaśnieją

karmią nas złudną nadzieją

że nasze czasy nie zmrocznieją

i bliscy nam nie zgłodnieją

szkoda tylko że w oczach pulchnieją

ślepcy i wierni - za życia straceni bezimienni

powołali do życia boga

by nieco prostsza była życia droga

paradoksalnie spuścili ze smyczy buldoga

by krew i szambo przetoczyć

w pysku nienawiść rozmnożyć

i w imię dobra miecz w ciele umoczyć

i iść między ludzi

Chrystusa niewiernym wyłożyć

wszystko po to by się nie stoczyć

po wszystkim maski obojętności założyć

rękę prawą i lewą w jedność złożyć

i czekać…

na wypełnienie wszechobecnej pustki.

Ciemność niczego nie zmienia

2011-11-17T01:18:00.001+01:00

Słyszałem, że ciemność jest gorsza.

W Ciemności bardziej się boimy

Ciemnoskórzy byli niewolnikami

Po Ciemku jesteśmy ograniczeni.

Ciemność to domena ślepców

Jeśli jesteś Ciemniak, to generalnie nie jesteś fajny.

Ciemność często paraliżuje

Ciemność ułatwia pracę naszym demonom.

A według mnie ciemność niczego

nie zmienia, bo w pełnym słońcu

brakuje mi Ciebie tak samo.

2011-10-02T17:20:00.001+02:00

Jestem nim

Czy to znaczy, że nie jestem sobą?

A mój kolor jest

tylko taki

jaki widzisz

gdy się boję

lub chronię swe wnętrze

przed tym, co może mnie

zniszczyć, zabić, osłabić?

Opowiedz mi zatem o kolorze miłości

o Twoim kolorze...

Bo to jedyna barwa, której na siłę

przybrać nie umiem

A może Twój kolor to także i ten

który ujrzę

patrząc w odbicie kałuży

idąc wspólnie labiryntem tej dżungli

w której żyjemy?

Może właśnie tylko i przy Tobie

stać mnie na swą naturalną

tak przed światem skrywaną barwę?

Bo za każdym razem gdy znikasz,

zasypiasz i jesteś w rozmaitych światach

gdzie nie ma wzmianki o mnie,

nieprzytomnie i w panice

choć wiem, że to niemądre

po brodę wtapiam się barwą

w nocy ciemność i Twoją kołdrę

To właśnie ja

Kameleon

Kanapka bez Ciebie

2011-08-22T21:09:00.001+02:00

W tłumie siedząc jem kanapkę z metra

Ten stolik jest jednoosobowy

ale Ty byś się tu zmieściła…

Podobnych kwadratów samotności widzę jeszcze dziewięć

W zasięgu mojego wzroku siada dziewczyna

Nie jest Tobą.

Zaciskam zęby na mieszance sera, indyka, ostrego sosu i papryczek

Robię to jak maszyna

Kątem oka dostrzegam, że dziewczyna rozpina guzik koszuli

i zbyt wyraźnie uśmiecha się w moim kierunku

Odwracam wzrok kompletnie nie zainteresowany

Spalam jej nadzieję

Bo nie jest Tobą.

Oburzona wstaje poprawia ubranie i

wymownie tupie obcasami

kiedy przechodzi obok mnie

Nie robi to na mnie żadnego wrażenia

Wciąż nie jest Tobą.

Czując ostrość papryczki uświadamiam sobie

że jedzenie bez Ciebie to tylko dorzucanie paliwa do kotła

A cała przyjemność płynąca z każdym daniem zniknęła jak kameleon

Lubię patrzeć jak wkładasz do ust każdy kęs.

Mam wrażenie

że jedzenie powstało po to by sprawiać Ci przyjemność

Lubię brudzić sobie ręce

kiedy łącze i mieszam dla Ciebie składniki

na jutrzejszą kolację

Mam wtedy wrażenie

że moje dłonie zostały stworzone po to by dawać Ci przyjemność

I kiedy dzwonię do koleżanki

By dowiedzieć się co ze studiami

Myślę o tym, jak Ty trzymasz widelec.

Bezradność

2011-07-07T13:24:00.001+02:00

Wczoraj

widziałem Twoje łzy

I nie mogłem nic zrobić.

Bezradny jak chłopiec, który zgubił swojego misia.

Obejmowałem Cię sobą,

ale nagle poczułem się niewyobrażalnie wątły.

Bezradny jak smok, w którego nikt nie chce uwierzyć.

Szukałem odpowiednich słów,

lecz wszystkie grzęzły w delcie myśli.

Bezradny jak negocjator, który doprowadził do śmierci niewinnych.

Nienasyceni

2011-07-07T13:19:00.001+02:00

Czuję w sobie dziwne uczucie

potrzebuję Twej uwagi

Chcę się zapaść w Twoich oczach

Potrzebuję Twej uwagi

Zaraz wyrwę część siebie

Tylko po to, by oddać ją Tobie

na wieczne nieoddanie

Weź wszystko

Jednocześnie oddaj mi siebie

i zostawmy sobie coś na jutro

Nie dzielmy się z nikim

Tylko nasze zdania zatopione w codzienności

Nieśmiertelność

2011-06-08T15:19:00.000+02:00

Może się wydawać, że to nudna codzienność
A wspólne wczoraj, dziś, jutro
Nie różni się…
Niczym

A dla mnie jasne jest, że w tej codzienności
Tkwi tajemnicze piękno
A wspólne jutro, dziś, wczoraj
Różni się detalami
Jak każdy bluszczu liść

Dopiero gdy podejdziesz bliżej
Postarasz się wniknąć w to
Co splata płonące zmysły
Zobaczysz znaczącą różnicę

Musisz tkwić w tym, jak korzeń w ziemi
By wierzyć, że choćby nie wiem co
Jej podejście się nie zmieni

Do tego wspólnego ogrodu
Od czasu do czasu
Próbuje dostać się królestwo złudnych cieni
Ale z tego co widzę

U nas wygrywa magia słonecznych promieni

TO

2011-05-12T20:51:00.000+02:00

Koniuszkami palców wodzisz po mojej twarzy
błagam
niech TO nie zniknie,
tak jak z łydek odpada wreszcie
zasuszony piasek...

TO jest dobre, ale wcale nie musi takie być
bym każdego dnia
wstawał o 5
budzony przez tą, która niczego nie żałuje...

TO jest piękne, ale wcale nie musi takie być
bym każdego dnia
walczył jak lew
i miał nadzieję w oczach
jak pies czekający na swego pana...

TO nie jest idealne, ale wcale nie ma takie być
A TObie daleko do ideału
ale wcale nie masz takowym być...

Jeśli będziesz
będę wiedział, że umarłem
a ten dobry i ten zły licytują się
komu należą się oklaski, bo wyrolował mnie bardziej

Przecież TO Ciebie chcę, konstelacjo pieprzyków.

Deszczowy Pocałunek

2011-04-13T17:19:00.000+02:00

I stałaś tam...
Czekając na przyjazd zła
I stałaś tam...
Kropla deszczu wyglądała jak szczęścia łza

Mokra od kwietniowych
spadochroniarzy natury
złączyła się z ciepłem linii papilarnych

Schowała sprany jeans pod powiekami
Drżenie było wszystkim
czasem między sekundami

I nie miała mi za złe
że z szelmowskim uśmiechem
robię z jej promyków huragan

Taniec dłoni mych bezkarnych
Wokół ocean dźwięków
A mnie się zdawał milczeniem ulic gwarnych

I stałaś tam...
Twój język robi ze mną piękny bałagan
I stałaś tam...
Na głowie miałaś huragan

Czarne Myśli Nałogowca

2011-02-23T17:54:00.001+01:00

Czy wiecie jak to jest że mimo pozornego szczęścia

czujecie się jak w labiryncie bez wyjścia

Macie nieodparte końca wrażenie

czujecie osamotnienie

jedyne co widzicie to ból, strach i cierpienie

a kolory mają coraz ciemniejsze zabarwienie

I jedyne co możecie zrobić to usilne wierzenie

że wszystko to szybko się skończy i przyjdzie ukojenie

Cóż... ja wiem jakie to utrapienie...

To uczucie miażdży moje dobre samopoczucie

dajcie spokój, nie liczę na współczucie

Mówię tylko że to dla mnie cholernie trudne

nie chcę być niczym wyspy bezludne

życie w pojedynkę jest niezwykle trudne i nudne

niestety moje aktualne marzenia wydają się złudne

te wredne i paskudne myśli powodują że chudnę

na nic moje usilne próby żmudne

by zmienić ten stan rzeczy

bo w pojedynkę mogę się jedynie pokaleczyć

choć na pytanie czy jest źle moja maska przeczy

tak na prawdę nie umiem pozbyć się

płynącej z moich oczu cieczy

Mam wrażenie że cały świat przeciw mnie złorzeczy

i choć znajdzie się nie jeden który tym słowom zaprzeczy

nauczyłem się ufać przeczuciu że wkrótce coś mnie skaleczy

Niech stanie się coś, co na dobre mnie z tego wyleczy

ukoi me serce, i wszelkie czarne wizje zniweczy

Cóż.... To po prostu niemożliwe

wszystko co było święte jest teraz święto jebliwe

moje wnętrzności są nadwrażliwe

a codziennie funkcjonowanie uciążliwe

Nieszczęście niczym zadżumiony starzec

jest cholernie paskudne i zaraźliwe

raz jest lepiej a raz gorzej

od nocy do rana toczę ze sobą bitwy burzliwe

Moje pieprzone serce zrobiło się bojaźliwe

jak w febrze - rozpalone, obolałe, dygotliwe

Wiem że muszę złapać to życie złośliwe

za rogi, mimo świadomości że ten byk jest złowrogi

muszę przygotować się do dalszej trudnej drogi

najwyższy czas twardo trzymać się podłogi

i na swoim postawić

ale miłość to narkotyk, a ćpunowi trudno to odstawić

muszę iść na odwyk, wszystkiemu się przeciwstawić

Nie pozwolę już więcej się zranić

dziewczyno, jak mogłaś to wszystko tak schrzanić

teraz mogę tylko chuliganić, bałaganić i w

najlepszy możliwy sposób się wycwanić

Zamrożę swe serce i schowam je do skrzyni

zakopię na wyspie a na straży będą stali murzyni

dzięki temu nie dostanie się doń cierpienia wyznawczyni

a ja poczekam na powrót mego serca mistrzyni

Skok w nowy rok i wyniki ankiety

2011-01-06T15:22:00.000+01:00

I stało się!
Rok 2010 za nami.

Na początku grudnia prosiłem Was, byście oddawali swoje głosy w ankiecie "Tekst 2010 Roku". Pisałem też, że mam swojego faworyta i jak się okazało - tekst, który moim zdaniem udał mi się najbardziej również Wam najbardziej przypadł do gustu. Mowa oczywiście o "Mrocznych Błaznach".

Niniejszym ogłaszam że Mroczne Błazny to tekst 2010 roku, bardzo mnie ten wynik cieszy bo poruszyłem interesujące nas wszystkich tematy, nawiązałem troszeczkę do Nolanowego "Mrocznego Rycerza" a właściwie do obłędnego Jokera, i sypnąłem solą po twarzach wielu ludzi, co uwielbiam robić. Całe moje rymowanie to właśnie poruszanie ciężkich (na pozór banalnych) tematów, wbijanie kija w mrowisko, prowokowanie czytelników do myślenia i zastanowienia się chwilę nad tym co przed chwilą przeczytali i wyrażenie siebie - nie ważne na jak niewygodny temat. Dlatego też tryumf tego tekstu, oraz pozostałe miejsca na podium tak mnie cieszą.

Na drugim miejscu znalazły się ex aequo "Pierwsza Siostra" i "Czasami Płaczę"
Pierwszy tekst to rym-experyment, chciałem zobaczyć czy potrafię tworzyć opowiadanka rymowane i myślę że nawet nieźle mi to wychodzi. Oczywiście nie chodziło o samo sprawdzenie czy nadaję się do pisania rapowych historyjek, bo tekstem chciałem ukazać odczucia zagubionej i zdegradowanej życiowo dziewczyny takiej jak my, która jednak ukrywa mroczne sekrety. Jestem pewny że wśród każdego z nas znalazałaby się nie jedna taka "Pierwsza siostra"...
Drugi tekst to absolutna prywata, jednak na tyle uniwersalna że każde z Was może odnieść to do swojego życia (o czym świadczy też ilość głosów). Tekst smutny, rozliczałem się z wieloma męczącymi mnie sprawami. Był to czas, kiedy myślałem że nikt mnie nie rozumie.

Ostatnie miejsce na podium zajmują (również ex aequo) "Pytanie bez odpowiedzi" oraz "Melodia ciszy (noc/dzień)"
"Pytanie..." to takie moje rozliczenie z... miłością.
Cały tekst to miłosne wzloty i upadki, ciągła walka i wiara w to że kiedyś wreszcie przyjdzie ten czas... (no i przyszedł :) ) a wszystko podsumowane zdaniem że w głowie kłębi mi się od pytań, na które nie dostaję odpowiedzi..
"Melodia...." jest dość podobna do "Czasami Płaczę" - siedzi we mnie ten sam ból, identyczne zagubienie, wkurw i poczucie beznadziei. Jedynie refren stanowi przeciwwagę do reszty tekstu, gdzie jadę sam po sobie ;)

Podsumowując: Był to udany rok jeśli chodzi o moje rymy ale nadal nie był to rok najlepszy i daleko mi do dawnych lat świetności, gdzie pisałem 20 tekstów miesięcznie. Czasem myślę że ten czas chyba przeminął bezpowrotnie. Cieszę się tym co robię teraz, nie zamierzam przestać (nigdy więcej) bo jest to swojego rodzaju autoterapia, oraz sposób na prowokacje bez konsekwencji (bo i tak połowa czytających nie zastanawia się nad tym, co piszę tylko czyta jak nagłówki w gazecie. Tak, właśnie pojechałem części z Was) Mam nadzieję że ten rok przyniesie więcej tekstów, i może wreszcie zabiorę się za jakieś nagrywanie, ale nie zamierzam ani sobie, ani Wam niczego w tym temacie obiecywać. Wyjdzie co ma wyjść.

Życzę wszystkim czytelnikom udanego 2011 roku!

Tekst 2010 Roku

2010-12-01T14:00:00.002+01:00

Zbliża się koniec roku, czas podsumować to i owo.

Napisałem w 2010 roku ponad 20 tekstów, opublikowałem 16.

Nie wiem czy to dużo, czy też mało. Akurat to nie jest dla mnie ważne.

Ważne jest dla mnie Wasze zdanie, dlatego mam do Was gorącą prośbę - zagłosujcie w tej ankiecie i wybierzcie tekst, który Waszym zdaniem w 2010 roku wyszedł mi najlepiej, lub po prostu spodobał się Wam najbardziej.

Osobiście mam swojego faworywa, ale jak wiadomo - nie zawsze to co najbardziej podoba się autorowi spotyka się z takim samym odbiorem u czytelników.

Proszę Was o świadome wybieranie, a nie klikanie na ślepo obojętnie jakiego tekstu, lub kierowanie się tytułami. Wiem że wymagam od Was, byście teraz od nowa przeczytali te 16 tekstów, ale macie na to cały grudzień :)

Część z Was przegląda Czarne Pióro na bieżąco i na pewno macie swój ulubiony tekst, także dla tych z Was nie będzie to problemem :P

I jeszcze jedna sprawa - wiem że mówiłem o tym że historia Trzech Sióstr zamknie się w 4 tekstach, a do dziś są tu tylko 3. Ostatni tekst jest w "realizacji" - pracuję nad nim, ale ciągle coś mi w nim nie leży. Nie jestem w stanie powiedzieć czy ukaże się w tym roku czy otworzy zestawienie noworoczne.

To tyle ode mnie. Proszę o oddawanie głosów i życzę wszystkim udanego grudnia :)

Trzecia Siostra

2010-10-14T20:18:00.002+02:00

Znowu trzasnął drzwiami, zbyt porywczy jest czasami
Lub po prostu złości się gdy nie widzimy się całymi dniami
Swoją miłość wyraża zdaniami
Dlatego upajam się wspólnymi chwilami
Zatapiam się, podpieram silnymi ramionami
Wiem że miłość odmierza się wspólnie przebytymi krokami
Doceniam to, co mam żyję praktycznie - nie teoriami
I choć zdarza mi się odmierzać miłość jego uderzeniami
Tęsknię gdy pustka przedziera się między nocami

Znów sama w pokoju, zasłaniam twarz rękami
Z moimi siostrami związana jestem tylko krwi więzami
W tym domu czuję się jak w labiryncie - otoczona bestiami
Całe życie z kłamcami, zmęczona stałymi kłótniami
Gdy spotkałam miłość oddałam się wraz z marzeniami
Na początku było piękne - byliśmy bratnimi duszami
Złączeni tchnieniami, garściami pochłonięci emocjami

Potem coś pękło, przygnieceni kłótniami i problemami
Atakowani stałymi nieporozumieniami
moja twarz poznała się z jego pięściami
moje myśli z jego gniewu wybuchami
miał problem z moimi marzeniami, studiami, kolegami
chciał mnie tylko dla siebie, straszył torturami
postanowiłam odejść - przestraszona tymi przejściami
miałam dość pokazywania się z podbitymi ślepiami

Przez jakiś czas go unikałam, zbywałam krótkimi zdaniami
Nie dawałam się nabrać na rozmowy z niedoszłymi teściami
Trzymałam dystans, starałam się walczyć z uczuciami
Zasłaniałam się na uczelni napiętymi terminami
Bombardował telefonami, smsami
Czarował pod dom przynoszonymi kwiatami
W końcu zgodziłam się na spotkanie, owładnięta nadziejami
Może tym razem będzie inaczej, nie skończę z siniakami
Może się zmienił, przecież mnie kocha, nie myśli schematami
niech tym razem to nie będzie tylko pustymi obietnicami
razem jesteśmy szczęściarzami…

Nowy Projekt ;)

2010-10-01T20:06:00.000+02:00

Z dniem dzisiejszym rusza przyjacielski projekt o nazwie "Codziennik fotograficzny".

W projekcie uczestniczą:

Hejzel Moniqee Mandriell Mike (HMMM)

Ideą tego bloga jest umieszczanie przez współautorów codziennie jednego zdjęcia, które w jakiś sposób wiąże się z dniem danej osoby.

Docelowo plan zakłada 365x4 zdjęć.

Jest to wariacja na temat "365 project".

Z czasem planujemy wprowadzić kilka innowacji do pomysłu wyjściowego.

Serdecznie zapraszamy do odwiedzania oraz komentowania :)

HMMM

Druga Siostra

2010-09-23T23:11:00.002+02:00

Cicho! Daj spokój! Wyłącz tą muzykę!
Wyłącz bo rozbiję tę twoją donicę
Skończ z tym, daj mi szprycę
bo będziesz musiał poszukać inną kochanicę
Chcę w trybie natychmiastowym zawęzić swe źrenice!

Jak to kurwa nic już nie masz?
Co ty robisz z towarem
Ty podły cymbale, zaraz ci chyba przywalę
Przestań! Rzygam już gdy słyszę twe kolejne żale

Ty chuju, odpierdol się, to boli
ile razy Ci mówiłam że masz mnie nie bić?!
Daj mi w spokoju się przez skórę przebić

Chcę więcej! Słyszysz?
Zrób coś... Właściwie to dlaczego na mnie krzyczysz?!

Nie stój mi na drodze, sama sobie poradzę - wychodzę!

Ten frajer myśli że mu kiedyś dziecko spłodzę

Przecież ja z nim jestem tylko dla heroiny
nie zamierzam dawać wszystkim - jak inne dziewczyny

Bez ćpania bezlitośnie wydłużają się godziny
dość mam takiego życia i tak zjebanej rodziny
Mam ochotę obrzygać matce wszystkie wykładziny

W domu otaczają mnie sami przeciwnicy
nie ma co liczyć na wypełnienie domowego ciepła obietnicy
Owszem, jest jeden jasny punkt w tej ciemnicy - Brat
mnie nie posuwa - boi się syfa a nie śpieszno mu do kostnicy

Bierze też czasem towar, dzięki temu dochowuje tajemnicy
Wiem że dobiera się siostrze do spódnicy, ale
moja pierdolona siostra - gwiazda jednego sezonu
Myśli chyba że nie możemy dorównać do jej poziomu...
Długo czekałam kary dla tej jędzy, doczekałam się przełomu

Starzy są ślepi niczym ciuciubabki miłośnicy
Matka nie odstaje od kieliszka i popielnicy
Ojciec balansuje na przyzwoitości kruchej granicy
Druga siostra odgrywa rolę życiowej męczennicy

Pierdolę ich, potrzebuję czegoś do uczczenia haj rocznicy
Jestem spłukana, pragnienie jest jak rządni krwi rzeźnicy
Mam pomysł - wykradnę cenne rzeczy z szafki w piwnicy...

Sprzedałam futro i jakieś niewiele warte bazgroły
Dostałam za to dwa gramy cudownej smoły

Pojawiają się anioły, zmarszczone ich czoła i puste oczodoły...

Pierwsza Siostra

2010-09-02T11:15:00.002+02:00

Pusty przystanek - pierwsza godzina
Jakże wkurwia ją ta porąbana rodzina
Dość ma brata skurwysyna
tego że noc w noc bluzkę jej rozpinał
i tego co zaraz potem z nią wyczyniał
krzyczała, płakała,
najsilniej jak mogła
drapała, kopała,
lecz tylko sprawę tym pogarszała
bo w ten sposób psychola nakręcała
Ile razy o tym z matką rozmawiała
ale ta w alkoholu oparach
tylko prychnięciem ją zbywała
Więc totalnie załamana
do ojca z płaczem leciała
w ten sposób tylko jego gniew wywoływała
bo w jego sprawach mu przeszkadzała
bo swoją obecnością do szału doprowadzała
bo jego zdaniem sprawę wyolbrzymiała
poza tym ojciec kochał nieskazitelnego brata
a ona była tą na którą wołano „szmata”
Zaczęło się od liceum -
piękna, zgrabna, z dobrego domu, bogata
biegało za nią pół licealnego świata
a że była sprytna i kumata
fakt ten wykorzystała
Szybko szkolną gwiazdą została
fala popularności narastała
każda kolejna impreza
na pozycji liderki ją umacniała
Zapomniałem dodać że
dwie siostry bliźniaczki miała
na ich tle znacznie się wyróżniała
Ładniejsza, mądrzejsza - słowem: wspaniała
relacja trojaczek od lat się komplikowała
niestety na siostrach swoją frustrację odbijała
chyba zbyt często swoją wyższość podkreślała
i przez to wzajemna niechęć narastała…
Mimo że w szkole wyrobioną pozycję miała
czuła wstręt do siebie, była załamana
i wielki ból w sobie skrywała
rodzinna zmowa milczenia psychicznie ją wykańczała
Dwie siostry też nie pomagały
swoje sprawy i problemy je absorbowały
Ponadto szerokim łukiem ją omijały
od rozmów z nią stale uciekały
mściły się i stale ją od siebie odpychały
Racja - słuszne powody ku temu miały
wrogości nie ukrywały
topór wojenny wykopały
w swoje życiowe szachy grały
jej ból tylko pogłębiały
bo takie szczęśliwe się wydawały..

Któregoś dnia miarka się przebrała
„musze stąd kurwa uciec” - pomyślała
Wszystko dokładnie zaplanowała
plan zemsty i ucieczki długo opracowywała
spore pieniądze na ten cel odłożone miała
ale wiedziała że musi to zrobić
bo tylko w ten sposób
może jakoś w życiu się wyrobić
a kogo tam jej zniknięcie może obchodzić?
Matka jest tak najebana że ledwo może chodzić
Ojciec myśli tylko o tym by młode dupki ruchać
i robi w tym celu wszystko by się odmłodzić
Rodzeństwo jest jej tak obce lub
w jej mniemaniu tak popierdolone że
dziewczyna cieszy się na myśl że
będzie mogła się od nich odgrodzić
Boże, jak bardzo chciałaby swoje uczucia zamrozić…
Dlatego siedzi teraz na mrozie z małym bagażem
Gotowa na nowy start
z wielką chęcią by swe życie porządnie osłodzić

Nie wie jednak, że za 8 miesięcy będzie musiała urodzić..

Wracam (piękny świat)

2010-08-09T09:00:00.002+02:00

Ye - Ha !!
Kto powraca ?!
Ha ha ha
Nie zatrzymujcie mnie !!
Mdrll znowu w okolicy !!

Łapcie !

Jak ten świat jest pojebany
nienawidzimy się, przyjaźnimy lub kochamy
co chwile zmiany
wciąż w tym błędnym kole trwamy
są chwile w których kochamy
i za nie wszystko oddamy
ale są chwile które przepierdalamy
Niszczymy życie i przegrywamy
i wtedy jak tylko możemy smutki zatapiamy
wszyscy na to jakieś sposoby mamy...
pytanie tylko:
czy istnieje doskonały?
jestem tylko jednostką - człowiekiem małym
pełen wad - niedoskonały
pieprzyć to - nie szukam chwały
chciałbym tylko szczerze być kochany
i choć błędy popełniamy
to liczy się to jak i czy w ogóle je naprawiamy
jeśli jakąś akcje odpierdalamy
to czy potem na naprawę odwagę mamy?

[ Ref ]
Świat jest wspaniały
tyle tylko że to my wszystko rozpierdalamy
wszystko spoko dopóki szczęście mamy
często sami wszystko pierdolimy
ale błędu w sobie nie zauważamy
i gdy w końcu upadamy
jest już za późno na jakiekolwiek zmiany...

Więc tak - doła miałem
Na samym dnie już kurwa leżałem
ale wstałem, jakoś się pozbierałem
całe gówno co ze mną było bezlitośnie rozdeptałem
wściekłość we mnie się wezbrała
żadnego dobrego ujścia nie miała
aż w końcu moja chora popierdolona głowa
o jednym takim kolesiu sobie przypomniała
Eminem, Shady, Marshall Mathers III
tak tak.. jakoś tak to leci..
z jego nauki wiedze czerpią już małe dzieci
ale ja dzieckiem już nie jestem
myślę przyszłościowo
nie zamierzam obębnić spraw ilościowo
Wolę robić wszystko jakościowo
I choć wiem że dziś to kompletnie nieżyciowo
chcę podchodzić do tego uczuciowo
czy to błąd że droga moja taka?
Nie wiem, pierdole to
wiem że to sprawia że latam..
To mój pierdolony na życie sposób
gdy mi źle -
siadam, rymy składam i na słowa to
co w mej głowie przekładam..
Czy to sposób doskonały?
Powiem tak - dla mnie tak
Więc jebać to wszystko co do tej pory mnie bolało
nie pozwolę by mnie to wewnętrznie rozpierdalało..

[ Ref ]
Świat jest wspaniały
tyle tylko że to my wszystko rozpierdalamy
wszystko spoko dopóki szczęście mamy
często sami wszystko pierdolimy
ale błędu w sobie nie zauważamy
i gdy w końcu upadamy
jest już za późno na jakiekolwiek zmiany...

Mam jasno wytyczone cele
swoje możliwości znam
wiem że radę sobie dam
dojrzałem, wiele zrozumiałem i się zdystansowałem
do świata snów nie raz się przeprowadzałem
z samym sobą długie rozmowy odbywałem
pod postacią smoka swoje wyższe ja przyjmowałem
robię to nadal, i teraz wracam
Wracam do życia naładowany siłą jakiej
jeszcze w sobie nie miałem
Wracam by pokazać co jest czarne a co białe
Wracam by żyć i zająć się tym co kocham
Wracam by dla przyjaciół w potrzebie i nie być
Wracam by oswoić się z otaczającym mnie światem
Wracam by wrogowie mogli na mnie liczyć
Wracam by szmaty i skurwieli z życia rozliczyć...
Wracam by być, po swojemu żyć
Wracam..

Milczy krzycząc

2010-07-20T00:12:00.002+02:00

[I]

Pokój, ciemność, cztery ściany

Obraz krwią zalany

Totalnie wyczerpany

Załamany

Bo nie doczekał żadnej zmiany

naćpany

Po tabletach zaorany

Wstaje – upadek

Wstaje i na przód

Jego krok zachwiany...

Dostał ataku, ma konwulsje

jest wrakiem nerwowym

Zmęczony życiem i tym pieprzonym

bólem głowy

Milczy, bo wie że ten świat i tak

Pomimo jego krzyku będzie chujowy

Więc milczy, bo ból nawet szeptać

nie pozwala teraz on sam

to swoja ofiara..

Słońce w jego świecie zgasło

Coś pękło , na miliard kawałków

się rozpadło i

przepadło pożądane hasło

A wokół zmowa ciszy..

[ II ]

Upadł.. i wstać nie może

Mimo otaczającej pomocy, wie

Że nic mu pomóc nie może

Myśli : ”Boże, niech to się wreszcie skończy”

Jakby przypatrzeć się z boku można

Zauważyć że się męczy i się w końcu wykończy

Błaga Pana by znalazł coś co

z cierpieniem go rozłączy lub da coś

co go kompletnie wyłączy..

Jest wciąż milczący, choć w środku wrzeszczy

Tak głośno jak mu tylko dusza pozwala

Leży już na łóżku, zamyka oczy

Lecz bólu kolejna fala

Zasnąć nie pozwala..

Słońce w jego świecie zgasło

Coś pękło , na miliard kawałków

się rozpadło i

przepadło pożądane hasło

A wokół zmowa ciszy..

[ III ]

Od środka go rozpierdala

Męczy otaczający fałsz, kłamstwo i obłuda

Chciałby mieć umysł wolny

Ale zdał sobie sprawę
że jest na to za późno –

Już mu się nie uda

Sercowa zguba

A wokół nic – totalna pustka

Zastanawia się co robić...

Samobójstwo ?

To dobra do piekła przepustka..

Słońce w jego świecie zgasło

Coś pękło , na miliard kawałków

się rozpadło i

przepadło pożądane hasło

A wokół zmowa ciszy..

Tym razem bierze więcej

Niech nikt nie krzyczy..

Kiedyś się przeliczy..

Głęboki wdech..

Ehh..

Znowu jest zadowolony..

A rozkosz spływa z ust...

Mroczne Błazny

2010-06-21T19:39:00.003+02:00

Nigdy nie stanę w konkursie
na godnych naśladowania idoli
Jednak jeśli zezwolisz
Mdrll cię zadowoli…
co odróżnia mnie od
tych psycholi ?
Oczaruje powoli…
Mimo że dasz się zniewolić
finalnie sprawię że nie zaboli

Możesz bluzgać do woli
Twierdzić ze
w głowie mi się pierdoli
a ja wiem że jestem sypniętą
ci w twarz garścią soli
dlatego tak to boli

Pierdolić reklamy
Nie chcę być znany
Jedyne czego chcę
To konkretnej zmiany
Nie potrzebuję czuć
się wygrany
bo tak naprawdę życia
uczy się ten przegrany
jedyne czego chcę
to czuć się wreszcie
zrozumianym
czasem męczy mnie to
że ciągle - jak jakiś obcy -
jestem palcem wytykany
w klatce odmienności zamykany
niespotykany
własnym kodeksem uwiązany
nie pierwszy raz oszukany
wyszczekany
jedyne co mdli mnie
to schemat z zaangażowaniem
przez suki powielany
odszukany - zakochany - zapomniany
damsko - męski świat
to nic jak marionetki
faceci wydają swe dwusetki
żeby dopchać się do minetki
lub by władować urocze brunetki
do najnowszej furgonetki
inteligentne poetki
i światowe estetki
napełniają portmonetki
w poszukiwaniu typa
z obcej planetki
któremu nie w głowie orgietki
bo panie lubią mieć
osobiste napletki
ponętne sylwetki
i dbałość o pochowane skarpetki
kto w tej grze chciałby
dostać towar bez metki?
Wszystkie chwyty dozwolone
Lornetki, setki i paznokietki
Bransoletki, awionetki, odsetki
A i tak wszystko to kończy się
przy pomocy
przedawkowanej tabletki
lub żyletki na tle świateł
nadjeżdżającej karetki
bo nie spotkałem jeszcze
zwycięzców tej miłosnej ruletki

Możesz bluzgać do woli
Twierdzić ze
w głowie mi się pierdoli
a ja wiem że jestem sypniętą
ci w twarz garścią soli
dlatego tak to boli

Jestem mrocznym błaznem
Na tej scenie
ale właśnie to
jest dziś w cenie
Mój psycho dance na pustej arenie
Nigdy nie deklaruję że się zmienię
Wokół mnie bezimienne
przeszłości cienie
Pozbyć się ich nie mogę
bo prowadząc przez zaćmienie
przypominają jak cenne jest istnienie
Jestem poddany kapryśnej wenie
myśli nieustanne drżenie
upodlone swe sumienie
Coś za coś - w zamian za tworzenie
dostaję bilet do ciemności
licząc na jakieś lśnienie
na tej drodze ku Edenie
To marzenie
brnąć pod prąd amoralności
mieć się na baczności bezbarwności
W codzienności bez miłości
dać się czasem ponieść tej inności
Pielęgnować znajomości
dochować wierności swej samotności
Bo przecież wszyscy jesteśmy samotnikami
żyjącymi pozorami
że potrzebujemy kogoś czasami
Tak naprawdę jesteśmy skrzyniami
czasem się otwieramy i pozwalamy
by inni zawartość zbadali
zawsze jednak przychodzi czas
kiedy się zamykamy
Rodzimy się, budzimy i zdychamy sami
To samo z życiowymi decyzjami
obarczamy nimi innych
jakby byli naszymi odbiciami
a przecież podejmujemy je sami
Jesteśmy wyspami
przepełnieni fantazjami
ta ciężka prawda nie mieści się
między moimi wersami
Myślimy schematami
przepełnieni opiniami
ale wszystkie ograniczania
nakładamy na siebie sami
Dlatego też nie tylko ja
ale wszyscy jesteście
mrocznymi samotnymi błaznami..

Pytanie bez odpowiedzi

2010-06-18T01:10:00.001+02:00

Pojawiasz się i znikasz
stale z mego życia się wymykasz
Wyjeżdżasz
Dlaczego uciekasz?
Spójrz
Przecież ja czekam
Jeśli zajdzie taka potrzeba -
wszystkiego się wyrzekam
Najlepszym być przyrzekam
Oto przykład człowieka zatopionego w lękach
Łowię szczęście
przy odpowiednich dla nas dźwiękach
W tych samotnych chwilach żyję jak w mękach
ale wierzę
dlatego uparcie niosę ten ciężar w rękach
Tak wiem,
jestem samotnym nurtem w ogromie wód
i cholernie trudno stopić we mnie ten lód
ale co poradzić
Jest na tym świecie drzewo które muszę zasadzić
i emocje które w powietrze muszę wysadzić
Nie mogę ot tak,
po swoim życiu Was oprowadzić
zbyt wielu jest w stanie łatwo zdradzić
I nie kurwa,
nie przestanę innym wadzić
tylko dlatego że kogoś może to razić
oraz żeby nikomu się przypadkiem nie narazić
Nie pasuje?
Nikt Ci nie każe w swoim życiu mojej osoby
w głównej roli obsadzić…

Ciągle coś robię, idę do przodu
Dzięki tobie
mam siłę od słońca wschodu do zachodu
bo nic nie dzieje się bez powodu
Niestety
ciągle mam poczucie nieposkromionego głodu
bo nikt nie jest w stanie stopić tego lodu..
Ale wciąż
staram się dbać o wnętrze swojego ogrodu
szukam niezbitego dowodu
bo…

Bo to co w mej głowie siedzi
To same pytania - bez żadnej odpowiedzi
Bo to co wciąż mi w głowie siedzi
To same jebane pytania - i żadnej odpowiedzi

Myślę sobie „nie mogę ciągle gonić”
ale za każdym dłuższym milczeniem
mam poczucie że muszę zadzwonić
Chciałbym całą swą siłą móc się obronić
Wytworzyć pancerz, jakoś się ochronić
Nie mogę przecież wszystkich kart odsłonić
ale zbyt często mam potrzebę
by w twych ramionach się schronić
Bo tylko ty jesteś w stanie złe myśli rozgonić
jak i nad moim szaleństwem zapanować
Masz niesamowitą moc -
Potrafisz mnie stonować ale i staranować
Od pamiętnego poranka wiem że nie mogę
ot tak, zrezygnować
Choć doskonale wiem że mogę w jednej
chwili wszystko zrujnować
Dlatego nie staram się Ciebie zdominować
bo w kilka sekund możesz wszystko zakwestionować
Muszę wszystko dokładnie przeanalizować
wyklarować to tak by nie przekombinować
bo nie chcę skapitulować
Tak dla jasności,
swoimi tekstami nie zamierzam Wam zaimponować
To dla mnie kuracja
słowna rehabilitacja
Z bitem pozytywna wibracja
i jebie mi wasza na ten temat wariacja
Ta w życiu tkwiąca inspiracja
ten stan długi
jak wina maceracja
Wyróżnia mnie narastająca aberracja
rośnie desperacja
Z chłodu chyba zostałem ulepiony
w tym poczuciu chyba do śmierci uwięziony
przy tym mocno wkurwiony
bo…

Jeden bredzi
Inny śledzi
Jak ciekawscy sąsiedzi
Wszyscy oczekują mej spowiedzi
Ja nie dostaję żadnej podpowiedzi
Dlatego…

to co w mej głowie siedzi
To same pytania - bez żadnej odpowiedzi
Bo to co wciąż mi w głowie siedzi
To same jebane pytania - i żadnej odpowiedzi
to co w mej głowie siedzi
To same pytania - bez żadnej odpowiedzi
Bo to co wciąż mi w głowie siedzi
To same jebane pytania - i żadnej odpowiedzi

Psycho

2010-06-09T15:52:00.002+02:00

[ Intro ]

Wielu ludzi mówi....

że jestem popierdolony...

Wielu ludzi wyraża swe poglądy

w ogóle mnie nie znając...

Wielu ludzi jest zbyt głupich

żeby popatrzeć na moje rymy

z innej strony..

Wielu ludzi ma za mały móżdżek

aby rozróżnić rzeczywistość

od rzeczy pisanych..

Ale niech tak zostanie..

Bo przecież jestem psycholem

i w końcu wam wpierdolę

albo lepiej nie..

Połamię każdą waszą kość

a na końcu powiem

że was kocham - żeby

zrobić wam na złość..

[ref]

Wściekłość to moje naboje

Olewanie mam za zbroje

Gdy zaczynam swe podboje

Jest to dla Was najlepszym przebojem

Ludzie tak to chłoną

I uwielbiają za to że jestem gnojem..

[ I ]

Moje słowa są jak strzały

celnie z łuku wystrzelone

w każde pierdolone ego

wymierzone i każdego tego trafionego

tak to boli że wyjeżdża na mnie z mordą

i mówi że mi się w głowie pierdoli

A ja słucham swojej wolnej woli

i na codzienne problemy i syf

używam słownej zbroi

Mandriell? Daj spokój - to tylko ksywa

nawet nie wiesz co się za nią ukrywa

jeszcze nawet nie zacząłem się zgrywać

nie umiem wygrywać,

i nienawidzę przegrywać

dlatego nie próbuj

przede mną swych zamiarów ukrywać

bo rozszarpię cię na strzępy

nie potrzebuję do tego zachęty

Jasne, jestem względnie spokojny

nie odstaję od normy

ale nie szykuj się na konflikt zbrojny

bo nie wyjdziesz żywy z tej wojny

dla ciebie będę taki hojny

i pozbawię tych złudzeń

jeśli mnie wkurwisz

będę tuż za tobą jak cień

źle wdepnąłeś, potrafię ranić jak cierń…

[ref]

Wściekłość to moje naboje

Olewanie mam za zbroje

Gdy zaczynam swe podboje

Jest to dla Was najlepszym przebojem

Ludzie tak to chłoną

I uwielbiają za to że jestem gnojem..

[II]

Zjadam pełny posiłek

patrząc jak ty głodujesz

Swym zmarnowanym obliczem

mnie demotywujesz

Dobra, coś ci ugotuję

nakarmię, spojrzę jak żujesz

i nasycę się tym jak się trujesz

plujesz, wciąż próbujesz

ostatnie chwile życia ratujesz

z tchawicą się mocujesz

wpychasz dłoń do gardła i wymiotujesz

obserwuję jak skroń Ci pulsuje

daj, pozwól że rozmasuje

Nie?

To się męcz, ja w tym czasie porymuje

w rzygach tańcujesz

hałasujesz

Rozpraszasz mnie - pożałujesz

podchodzę do ciebie bo irytujesz

wyciągam nóż z kieszeni

chwilkę z nim romansuje

W powietrzu nieokreślone wzory rysuje

losuję co jako pierwsze ci rozpruję

A może dziś tylko nadpiłuję?

na granicy ekstazy balansuje

Wiem!

Potnę cię a potem wszystko zagipsuje…

Słabo z nami / Przekraczam granicę

2010-05-22T03:45:00.003+02:00

My faceci kulejemy,
bez laski daleko nie zajdziemy
nigdy na czterech łapach nie lądujemy
po niewiadomych wciąż dryfujemy
choć uważamy ze dyrygujemy
prawda jest taka, że sygnał SOS emitujemy
polujemy
dostajemy co chcemy
pięknem się delektujemy
słodki nektar smakujemy
po czym wszystko rujnujemy
beznadziejne położenie tylko potęgujemy
świrujemy, frustrujemy, po czym
jak psy skomlemy
wojujemy
energię marnujemy
wielkie rady stosujemy, knujemy
w morzu cipek toniemy
zajebiście się tym rozkoszujemy
ale w co my brniemy?
Czy kiedykolwiek jakąkolwiek
Lekcje z życia wyciągniemy?

Te pełne ściany
Powodują omamy
Jestem pewien że gdzieś się w końcu
Ze swoimi demonami spotkamy
Dlatego z mrokiem się oswajamy
Szukamy odmiany
Ludzi do siebie przyciągamy
Oceniamy, oczerniamy, obwiniamy
W pogoni za czymś wciąż zapominamy
I przez szlaki życia się czołgamy
Ale sami siebie nie zapytamy
Po co tak właściwie gnamy
Gierki uprawiamy
cipki zarywamy
kochamy
rozważamy
Rachunek zysków i strat sobie przeliczamy
I kalkulujemy, co tylko dla siebie wyniesiemy
Czujemy że innym dajemy
Tyle ile sami możemy
A ja zastanawiam kogo oszukujemy
I przed kim udajemy że umiemy, wiemy, chcemy..
Dopóki jest dobrze -
Na tych samych falach nadajemy
Razem pijemy, razem się śmiejemy
wariujemy, i pozytywne akcje montujemy
I jeśli tylko się z tym zżyjemy
To jest szansa że wspólnie tę drogę przejdziemy
Jeśli jednak nici porozumienia urwiemy
Plujemy, trujemy, bijemy
Przystańmy na chwilę - może to jakoś ogarniemy..

--------------------------------------

Nigdy nie wybaczam
tą dewizą się odznaczam
I zaraz na wstępie zaznaczam:
Jeśli ze mną zadrzesz -
wszelkie granice przekraczam
Swój najcięższy arsenał wytaczam
wściekłość z samej góry staczam
W najciemniejsze zakamarki
twojej marnej duszy wkraczam
osaczam, jak demon z
każdej strony cię otaczam
Poczujesz strach, odwrócisz szyję
nic nie zobaczysz -
w ciemnościach się skryję
ale chwilę później na śmierć cię pobiję
porozcinam i spożyję, resztę
porządnie wymyję i zszyję
wyrzucę na główną ulicę
do domu wrócę, ubranie z siebie zrzucę
i antydepresant zażyję…
śladów krwi przez kilka dni nie zmyję

Trudna Droga

2010-05-17T19:17:00.002+02:00

Jestem na rozdrożu dróg

coś się kończy - coś zaczyna

wchodzę na kolejny próg

widzę, że dla świata jestem zwierzyna

bo świat to dla człowieka wróg

on nie słucha, nie daruje, nie znana mu przyczyna

jesteśmy tylko kolejnym pokoleniem sług

dla świata nie liczy się godzina.

A człowieka czasem z nóg ścina

kiedy boi się mówić na głos słowo "rodzina"

choć to nie jego wina

on się o wszystko obwinia

próbuje zapić wszystko kieliszkiem wina

nienawidzi ludzi, bo wie, że to wszystko

jeździ na wazelinach, albo pomyjach

skrzywione umysły, domysły, z kosmosu pomysły

wszyscy myślą że mają szóste zmysły

i kombinują jak tu drugiemu zatruć życie...

wszystkich takich by pozabijał.

Ałł, znowu czas na pierdolenie

ten powiedział temu, ten ma takie pragnienie

żeby pokazać kto tu na czyim stoi terenie

moje marzenie - wszystkich takich rozpierdolenie…

Przede mną i przed Tobą trudna droga

Zapewne nieraz powinie nam się noga

Na pewno też spotkamy niejednego wroga

Ale nie zawracaj - wizja końca jest tak błoga..

Przede mną i przed Tobą trudna droga

Zapewne nieraz powinie nam się noga

Na pewno też spotkamy niejednego wroga

Ale nie zawracaj - wizja końca jest tak błoga..

Mam na życie wyznaczone cele

Jest ich nieskończenie wiele

Ale na listy czele

jest skończyć z Tobą w kościele

przed ołtarzem i z obrączką

teraz największą bolączką

jest stan nazywany śpiączką

ale co tam - więcej spokoju

dajmy tej sytuacji czas do rozwoju

i zobaczymy co to przyniesie

tymczasem ja dalej mknę w życiowym expresie

myśląc że jestem przystosowany

przez ludzi obraz mnie kreowany

już nie czekam na zmiany

tylko realizuje poszczególne plany

wciąż blokowany

szukam obejścia - jak jakiś cwany

przez piękne damy non stop czarowany

jadowitym gównem częstowany

na hakach moralności wieszany

żywcem nie raz pochowany

odbijam sobie nieźle poirytowany

jeśli zasłużyłeś - szukam sposobu

byś i Ty poczuł się sfaulowany

zmasakruję Ci wnętrze i nic nie pomoże

choćbyś nie wiem ile był operowany…

Miłosna Katastrofa (feat. Emma)

2010-04-13T00:03:00.001+02:00

[EMMA / INTRO]

Kiedy przenika kwiecień
I nie ma leków na smutek i katar,
Jedyny stwórca dał nam medykament,
To w szklance mocna, gorąca herbata

Gdy z fortepianem się w domu zamykam,
To śpiewam głośno na chwałę czajnika
Układam sonet herbacianych listków,
"Na dobrotliwy czajnik z gwizdkiem"

Kiedy w miłosną wpadniesz katastrofę,
Gdy cię choroby zginają jak klamkę,
Niech na ratunek bierzy pogotowie,
Z pełną po brzegi filiżanką...

[MANDRIELL]

Ból, pustka i cierpienie
Teraz twoje własne serce to więzienie
Bez jej spełnienia w twoim słowniku
Słowo ukojenie nie istnieje
Patrzcie jak szaleje
Jeszcze się miota, ma jakąś nadzieje
Lecz następne „NIE” nadpływa
Cała jego nadzieja odpływa
Pękła nić – siada humor
Znów przegrywa...
Pogłębiony, ból wierci serce
Niszczy dusze, więzi w murze
Często sprawia że żyć nie chcesz
Już dłużej i popycha cię do
Tego czynu złego, lecz dla ciebie
Jedynego wyjścia sensownego...

[REFREN / EMMA]

Kiedy w miłosną wpadniesz katastrofę
Pojawia się uczucie jakby walili cię kilofem
Ból przepływa przez połączenia nerwowe
Zatracasz wszystko – w tym
Wiarę w dobre życie..
I gdy zasady tej sens uchwycicie
Staczać się trzeba powoli –
Żeby starczyło na całe życie...

[MANDRIELL]

Ofiara tej katastrofy jest tylko jedna
Wśród gruzów uczuć poległa
Wymiękła, lecz teraz próbuje wstać
I zebrać z ziemi zdeptane serce
Aby schować je przed światem całym
Aby żadne kurwy go nie ujrzały
Żeby tej frajdy z zabawy nie miały
Więcej nie pozwoli żeby go zaatakowały
Zakręciły i w sidła złapały..
Lecz miłość pod żadne sprawy nie podlega
Na nic nie czeka i kiedy tylko chce
W najmniej spodziewanym momencie
Przejmuje serce człowieka
Robi z nim co chce, a ty nie masz
żadnej kontroli..
w głowie się pierdoli
staczasz się powoli..
To jest właśnie katastrofa.. !!

[OUTRO / EMMA]

Kiedy w miłosną wpadniesz katastrofę
Pojawia się uczucie jakby walili cię kilofem
Ból przepływa przez połączenia nerwowe
Zatracasz wszystko – w tym
Wiarę w dobre życie..
I gdy zasady tej sens uchwycicie
Staczać się trzeba powoli –
Żeby starczyło na całe życie...

Uwierzyć (nie bój się)

2010-04-07T12:35:00.003+02:00

Gdy w życiu nic nie idzie
A kolory tylko ciemne
Gdy już się łamiesz , bo
Nie wyrabiasz z nadmiarem roboty
Gdy znowu kłamiesz , by
Uniknąć spotkań na które nie masz ochoty
Gdy wciąż się boisz , bo
Wiesz że czekają cię kolejne
Wrogów naloty
Gdy masz dość panien , bo
Wiesz że w ich głowach
Liczy się twój upadek , a ich wzloty
Gdy twoje życie to stek bzdur
I krzywe zamoty
Gdy cały świat się psuje , a
Jedyne co jest niezmienne
To kłopoty
To mam dla Ciebie coś
Co możesz nazwać środkiem Złotym
A to coś , to wiara w siebie..

bo to co trzeba zdusić
to brak wiary w siebie
brak wiary w siebie
bo to co nam potrzebne
to uwierzyć w siebie
uwierzyć w siebie

Musisz wierzyć w siebie
Walcz o to , co dobre dla
twych bliskich i dla Ciebie
bądź zawsze sobą , a zdanie
innych niech ci jebie
gdzie byli – gdy byłeś w potrzebie?
Stali i patrzyli z boku
przyglądając się jak ty w amoku
szukałeś podpory dla swego
chwiejnego kroku i tak co roku
lecz w końcu się zbuntowałeś
pokazałeś cały ten ból
który w sobie trzymałeś
i radę dałeś
wszystkim niedowiarkom
przez to dojebałeś...
A to dlaczego ?
Bo wiarę w sukces miałeś.

bo to co trzeba zdusić
to brak wiary w siebie
brak wiary w siebie
bo to co nam potrzebne
to uwierzyć w siebie
uwierzyć w siebie

Zawsze do przodu
Oto moje motto
Nigdy wstecz
Przeszłości nie ma odeszła precz
I już nie wróci
Najwyżej przeciw tobie się obróci
Ty pieprz to, nie martw się
Masz życie, zmieniaj je
Z dnia na dzień
Uwierz w to że jesteś lepszy
Nawet jeśli coś spieprzysz
Wiedz, że możesz to naprawić
Całe życie przed Tobą
Rusz głową
Ile możliwości za sobą niesie

Nie bój się

Rap w ciemnościach

2010-03-11T04:19:00.002+01:00

Niebo ciemnym płaszczem otulone
Moje nocne myśli uwolnione
Bez rapu spłonę
Dlatego wypełniam kolejną stronę
W strugach deszczu tonę
Cisza jest tym głosem który chłonę
Chowam gehennę za zasłonę
Życiowy koszmar mam za żonę
Za liryczny wzór uważam Safonę
Ostre słowo mając za samoobronę
Będę tworzyć póki ducha nie wyzionę
Po śmierci zdobędę Persefonę
Pan życia i zgonu - wieczny król
Jedyne co trwałe to ból
Rzucam tym w oczy, i ranię jak sól
Osz kurwa, tylko nie to - znowu dół
Jestem jak pozbawiony nóg stół
A czuje się jak wóz bez kół
Staram się brnąć do przodu
Ale nie mogę jechać
jestem zmuszony czekać
na wrogów nauczony szczekać
tylko po to, by nie uciekać
bo ta codzienna rzeka na nic nie czeka
bez pytania porwie człowieka
czy wyjdziesz z tego jako kaleka
to kwestia tego
czy przeszłości będziesz się wyrzekać
bo mawiają że porażka nawozem sukcesu
moim zdaniem ma właściwości aloesu
bez dawki stresu nie znajdziesz
do szczęścia prawidłowego adresu
bo jak szczęście docenić
jeśli nie będziesz mógł tego ocenić
spostrzeżeń chwil wymienić …

Pod kapturem ukryty
Mój umysł zryty
Z długopisem zżyty
Kiedy przychodzi słowa składać
Umiem wznosić się i opadać
W meandry podświadomości spadać
By skojarzenia badać
Uwielbiam słowem władać
Jak mieczem
Możesz mówić że złorzeczę
Nie zaprzeczę
Dość pokaźne me zaplecze
Tych co ranią pokaleczę
By pokazać jak to boli
Powiesz „w głowie się pierdoli”
Spłynie to po mojej zbroi
Czemu każdy za czymś goni
Wciąż w pogoni
Mówię zwolnij - zdejmij ciężar
Z obciążonych dłoni
Daj swym ranom się zagoić
Pozwól myślą uspokoić
Weź trzy wdechy i wydechy
Dla uciechy znajdź pasje
I zrób z niej profesje
To dobry sposób na depresje
Tak mnie naszły te nocne refleksje..

Czasami płaczę

2010-02-17T15:34:00.001+01:00

[ I ]

Szczęście jest jak wystawa za szkłem
Zmagam się z szarym rzeczywistości tłem
Na co dzień otoczony przez mgłę
Jednak doskonale wiem
Co jest dobrem a co złem
Przed siebie idę,
za siebie nie odwracam się
i choć codzienna walka męczy mnie
nie zamierzam spóźnić się
uparty jak zimowy śnieg
wrzucam wyższy bieg
i uciekam przed smutkiem niczym zbieg
znam swoje cele, jest ich tak wiele
mawiają że tak się wyśpię jak sobie zaścielę
dlatego na moim ciele zniszczeń niewiele
mawiają też że w życiu trzeba być twardzielem
tylko jak tego dokonać,
skoro wokół same skurwiele ?
Czasem mogę być mścicielem
Zapominającym w niedzielę o kościele
tylko dlatego że męczą mnie puści czciciele
od poniedziałku do soboty gnający do roboty
nie dla przyjemności,
lecz by napełnić swe portfele
o dziwo ich żywot to tylko
dresy, adresy, ekscesy
esy i floresy, kompresy, okresy
regresy, stresy, wykresy
akwarele, apele, bele
Camele, elemele, hotele
kapele, kartele, makrele,
modele, parcele, tabele
za takim bezsensem nie gonię
od pogoni za tym stronię
I to by było na tyle

czasami płaczę
bo wiem że są ludzie którym nigdy nie wybaczę
czasami płaczę
bo boję się że nic nie będzie tak jak marzę
czasami płaczę
bo widzę że wobec wielkiego świata nic nie znaczę
czasami płaczę
bo wiem że życie szumowin nie ukarze

[ II ]

Każdego dnia widzę smutne twarze
I zastanawiam się czy to moje odbicie
czy tylko ja widzę znaczącą różnicę
Niezrozumiany przez większość
W dźwiękoszczelnym pomieszczeniu krzyczę
syczę skowyczę ryczę
Garść spokoju od bliskich pożyczę
I złożę obietnicę
że nie spocznę dopóki sensu nie uchwycę
Czy to będzie w Afryce czy w Ameryce
Pomocną dłoń dam niepełnosprawnej etyce
choć w jej otoczeniu larwy i gąsienice
od czegoś jednak są słowne nożyce
Wierność się skurwiła, nogi ma rozłożone
wokół niej wiją się węże naprężone
Miłość jeńcem, cierpi z niejednym sińcem
Słońce wciąż świeci, próbując swe dzieci oświecić
żeby przestały niszczyć i śmiecić
Szczerość umiera, w usta knebel ma włożony
każdy kłamca chodzi po świecie prawdą urażony
Wiara spadła z krzyża, nie jeden na stosie spalony
Ciągła walka o miliony
jeśli ją przegrasz jesteś skończony
przez społeczeństwo XXI wieku odrzucony
na marginesie pod mostem w podarty koc wtulony
zapchlony, zraniony, przez życie zmielony
upodlony, skreślony, skundlony
z listy życia skreślony,
stereotypami pijaka obrzucony
otoczony przez wilki i wrony
w głowie masz podły plan ułożony
negatywnie nastawiony
to twoja ostatnia linia obrony
kładziesz się na tory
widząc światło z lewej strony..

czasami płaczę
bo wiem że są ludzie którym nigdy nie wybaczę
czasami płaczę
bo boję się że nic nie będzie tak jak marzę
czasami płaczę
bo widzę że wobec wielkiego świata nic nie znaczę
czasami płaczę
bo wiem że życie szumowin nie ukarze

Nie spóźnij się

2010-02-04T19:45:00.002+01:00

Czekać..
Jak długo chcemy czekać?
Zawieszeni w codzienności..
Szukający swojego celu
Ale bez wiary w swoje możliwości..
Jasne, że możesz
Tylko nie zwlekaj.
Nie spóźnij się..

Spotkałem raz starego człowieka
który nie robił nic
tylko siedział w fotelu i narzekał
Powiedział mi że na skończenie Życia czeka
bo w jego życiu nie płynie już żadna rzeka
która rwałaby go do przodu i dodawałaby
jakiegoś celu , bodźca , powodu..
Powiedział że stracił swe życie już za młodu
bał się porażek i niepowodzeń ,
dlatego nie robił w swym życiu
niczego sensownego
żadnych planów , zainteresowań , marzeń
ciekawszych zdarzeń
żadnych sukcesów , żadnych porażek
żadnych przyjaciół , żadnych wrogów
żadnej miłości , żadnej połamanej kości
żadnej zazdrości , żadnej radości
żadnych napadów wściekłości
żadnych głębszych znajomości i
życiowych zawiłości..
Powiedział że dziś żałuje
że źle się z tym wszystkim czuje
że non stop przez stracone życie wariuje..
Powiedział też że
W Mandriellu widzi siłę
która na kilometr z niego bije
siłę , która barierę ludzką przebije
i coś ludziom pokaże , dlatego
powiedział coś co teraz wam przekażę :

Nie spóźnij się..
Bierz życie swe..
Takim jakie jest..
Jakie jest..
Nie spóźnij się..
Bierz życie swe..
Takim jakie jest..
Jakie jest..

Spotkałem też kiedyś dziewczynę
Która głęboko w dupie miała rodzinę
Jak i siebie, swoje otoczenie i życie
Nikt nie wie o czym marzyła skrycie
Bo dzień za dniem w głowie było picie
Imprezy, szybki seks, luz i dragi
Nie uwierzycie - chodziłem z nią do klasy
Zapychały ją różne parszywe kutasy
Igrała z losem aż przyszły weryfikacji czasy
Życie przywaliło jej z grubej rury
Trzeba było zakończyć życiowe bzdury
Ale to nie było w jej stylu
Przecież przed nią do zaliczenia jeszcze tylu
Przecież przed nią tyle do wypicia drinów
Tyle życia do zasmakowania,
Tyle czasu do zmarnowania
Tyle przyjaźni do zmasakrowania
A ona czuła się jak Pani Świata
Najodważniejsza, najseksowniejsza, sprytna i kumata
Plany swoje nakreśliła,
Żadnego nie wypełniła
Nigdy do niczego się nie przyłożyła
Na branie od życia się nastawiła
A zapomniała, że trzeba dać coś z siebie
Inaczej życie żywcem Cię pogrzebie…
Wszystko olewała
Wszystkich przedmiotowo traktowała
Siebie wyniszczała
Ciągle tylko brała
O przyszłości nie myślała
W otoczce zabawy się chowała
I tym sposobem się doigrała
Dziś wrakiem się stała
Nagle poczuła się bardzo mała
Kiedy już wytrzeźwiała
Często w poduszkę płakała
Ale szanse swoje pogrzebała
Choć tak wiele od życia ich miała…
Wiele by dała by z tego bagna trzymać się z dala
Ale wątpi w to, czy radę by dała
Kto mówi „nie” ?

Nie spóźnij się..
Bierz życie swe..
Takim jakie jest..
Jakie jest..
Nie spóźnij się..
Bierz życie swe..
Takim jakie jest..
Jakie jest..

Życie swoje bierz , takie jakie jest
Dobrze wiesz jak na tym świecie jest
Tysiące wież , drapieżnicy i padlinożercy też
Ale Ty jesteś też i w swoją siłę i możliwości wierz !

Melodia ciszy ( noc/dzień)

2010-01-11T19:12:00.003+01:00

Ten świat jest mi problemem
Marzy mi się duet z Eminemem
A wiem że skończę z tym jednym marnym demem
Nie jestem jak Czesław Niemen
Ani żadnym takim innym fenomenem
Daleko mi do bycia gentlemanem
Bliżej mi do bycia golemem
Pisarsko chciałbym być
gdzieś w szeregu ze Stanisławem Lemem
ale nigdy nie będę bo jestem parszywym leniem
Przygnieciony swym brzemieniem
Pracuje nad wartościowym brzmieniem
Zmęczony czekaniem, pochłonięty czytaniem
Słów kolekcjonowaniem, spaniem i słuchaniem

Jestem draniem,
który dławi się każdym połykanym daniem
Jestem drżeniem,
Czyhającym na cholerne uniesienie
Jestem zadrapaniem
uciekającym przed wygojeniem
Jestem połówką
Czekającym na swe dopełnienie

Marzy mi się złota rybka niezwykła
Mam więc nadzieje że jest szansa nikła
Na to by nadzieja na lepsze jutro nie znikła
Na to by półka nigdy nie pękła
Na to by kartka nigdy nie zżółkła
Na to by moja dusza nigdy się mnie nie zrzekła
A wiara w jednej chwili nie uciekła
Gdyby tajemnica bycia z dzbana wyciekła
A ciecz życia po palcach mi ciekła
Błagam, niech mnie to nie zaprowadzi
Wprost na dno ciemnego piekła
Bo jasne mam tu, na ziemi
Nie wierzę że cokolwiek się zmieni
Skoro aniołowie leżą w mojej sypialni uśpieni
Uśpieni, otoczeni przez krąg kamieni
Zamknięci w nieszczęścia przestrzeni
Gdzie nie sięga światło żadnych promieni

Jestem draniem,
który dławi się każdym połykanym daniem
Jestem drżeniem,
Czyhającym na cholerne uniesienie
Jestem zadrapaniem
uciekającym przed wygojeniem
Jestem połówką
Czekającym na swe dopełnienie

A nocą demony powracają
W mą duszę się zakradają
Rozszarpują wspomnienia, nerwy wykręcają
Ogłupiają
Piękne sny podrzucają
Uwierzcie, za każdym razem
ślicznie je urozmaicają
absolutną władzę nade mną mają
marzenia wracają
a chwilę później kamienie zrzucają
moją psychikę z równowagi wytrącają
zdrowy rozsądek skutecznie zakłócają
myśl kształtują, serce katują, uczucia trują
co noc moje wnętrze rozżarzoną igłą kłują
co noc wracają
co noc większą siłę mają
i na mych wykończonych nerwach swą pieśń grają..

Noworoczny Rozłam

2010-01-06T19:11:00.002+01:00

Witam ;)

Od dłuższego czasu miałem zamiar rozbić "Czarne Pióro" na kilka mniejszych, bardziej tematycznych blogów. Dlatego idąc za swoim postanowieniem zaczynam rozbijanie CP.
W moim ogólnym założeniu Czarne Pióro pozostanie jako blog literacki. Tutaj będę zamieszczał wszelkie rymy, opowiadania ( jeśli takie nadejdą ) plus jakieś prywatne informacje od czasu do czasu.
Dziś założyłem bloga, którego przeznaczeniem będzie szeroko pojęta sztuka/kultura.
Także wszelkie recenzje i opisy różnych dzieł filmowych, literackich, muzycznych, oraz jakiekolwiek wydarzenia które uznam za kulturę znajdą się właśnie na blogu "Sztuka Świata"

Na dzień dzisiejszy to tyle, jeśli chodzi o rozłam. Planuję w przyszłości zrobić jeszcze 2 blogi - jeden Kingowy, drugi Eminemowy. W tej chwili mam jednak tyle zajęć i roboty, że nie dam rady tego sensownie ogarnąć.

Wszelkie linki do blogów znajomych, których tematyka bloga porusza szeroko pojętą kulturę umieściłem już w Sztuce Świata. Serdecznie zapraszam do odwiedzin nowego bloga. Niestety nie obiecam Wam, że już dziś znajdzie się tam jakiś wpis. Dodam jednak, że w tej chwili dopracowuję podsumowanie roku 2009 w dziale książki i filmu.
Wszelkie rady oraz uwagi odnośnie nowego bloga proszę komentować w pierwszym poście .

Jakiś nowy rym pojawi się prawdopodobnie do 15 stycznia.

Prześladowca ( kruk )

2009-12-16T22:37:00.004+01:00

[intro]

nasz chłopiec do utraty przytomności

milczy krzycząc tak dla ścisłości

bez poczucia głębszej bliskości

z powodu myślowych zawiłości

na stosie połamane kości

zabity jak pies bez litości

kruk posłaniec nieśmiertelności

leci by przekazać wiadomości

......

[biały kruk]

Człowieku ty jesteś szmatą
co ty mi tu pierdolisz
jak masz być wolny
gdy swoją duszę ku innej stronisz
mówisz że wolność swą bronisz
a jednak stale za czymś gonisz
i ciągle uciekasz
przed czym smoku uciekasz
jak każdy zagłady doczekasz..

[moje ja]

Zniszcz mnie
tylko na to czekam
zabij we mnie to co
zwano mianem człowieka
jestem samotną wyspą
zamkniętą przed światem
to co stało się ze mną
stało się też z moim bratem
moje serce winne być w skrzyni
a znajduje się w klatce
choć idę do sklepu to
wracam o pustej siatce
mózg wciąż mi wariuje
Nikt tego nie rozumie
Nikt nie umie
Nikt nie wie
boje się samego siebie
moje dłonie wstrząsem przepełnione
bo nie widzę ciebie
mam wszystko by mieć szczęście
a mnie to serdecznie jebie
przeglądam się w lustrze
przez mgłę widzę Mandriella
moje myśli to osamotniona cela
cierpienie i ból - tego się nie zapomina
kiedy non stop
gubi się znaczenie słowa „rodzina”
Ale ja twardo walczę
mam na sobie tarcze
na dzień codzienny starcza
lecz w pojedynkę długo nie powalczę..

[biały kruk]

zabijasz w sobie dusze
jebie ci się życie
ale ukazujesz że wszystko
jest w porządku
a wiem że myślisz "obym wytrzymał do piątku"
dlatego ciągle to robisz i ukazywać ci się muszę...

[moje ja]

odejdź proszę
przestań już mnie prześladować
nie potrzebuję już się chować
bo kocham gdy to uczucie zaczyna we mnie emanować
nie umiem normalnie funkcjonować
a nie będę egzystować
na bzdety nie będę czas marnować
i nie dam się temu przyporządkować
mnie nie możesz tak po prostu zaszufladkować bo
w twej szafie mogę eksplodować !!

[biały kruk]

A ta oczywista nieobecna ?

[moje ja]

Jest mi siłą mą największą
tą jedyną myślą najgorętszą
ale również mą słabością
mieszającą popiół z kością...

Eminem na święta !

2009-12-04T18:36:00.005+01:00

Wiadomość o bonusowej płycie wydawanej przez Eminema już za kilkanaście dni jest dla mnie zbyt wielką radością, żebym ten temat przemilczał ;)
Dlatego też prezentuję Wam oficjalną tracklistę i okładkę albumu.

Album "Relapse: Refill" będzie zawierał drugi dodatkowy dysk z siedmioma nowymi utworami.

1. Forever ( utwór oraz teledysk krążą od września po sieci, genialny kawałek, dlatego cieszy mnie to, że będę mógł go mieć na krążku )
2. Hell Breaks Loose
3. Buffalo Bill
4. Elevator ( kawałek promujący bonusową CDkę, możecie sobie przesłuchać na moim blogu w okienku nad BLIPem )
5. Taking My Ball ( piosenka też mniej więcej od listopada krąży po sieci, ponieważ Em zrobił ten numer do Gry DJ HERO )
6. Music Box
7. Drop The Bomb On 'Em

Kolejny studyjny album Eminem'a pt. "Relapse 2" trafi do sklepów w przyszłym roku.

"Chcę dać fanom więcej, tak jak zapowiadałem. Mam nadzieję, że zadowoli to ich oczekiwanie na Relapse 2. Razem z Dre i paroma innymi producentami takimi jak Just Blaze poszliśmy w zupełnie inną stronę, niż planowaliśmy. Nowe numery brzmieć będą całkiem inaczej, niż te, które pierwotnie miały znaleźć się na Relapse 2. Ale nie zmienia to faktu, że chce dać je ludziom." - tak całą ideę podsumował Marshall.

Płyta "Relapse: Refill" powinna ukazać się w sklepach 21 grudnia tego roku ;)
Czekam, i ostrzę uszy ;)

Opowieści miejskie

2009-12-01T14:06:00.009+01:00

Z domu wychodzę i idę na przystanek
Znowu w busie czeka mnie mnóstwo niespodzianek
Zajeżdza niskopodłogowy -
wchodzę i staję obok stadka koleżanek
Kiedy kierowca rusza -
kończy się międzyprzystankowe zamieszanie
i zaczyna się gadanie :
-Wiesz - Igor ostatnio zostawił Anię
-Co za palant - należałoby mu się lanie
-No to ty - facet zasłużył na lepsze traktowanie
-Ja bym mu zapewniła to, czego nie dadzą mu inne panie
i tak dalej tego typu sranie w banie…
Odchodzę dalej bo wkurza mnie takie rozmawianie
Choć jeszcze bardziej drażni mnie ciągłe miejsc zmienianie
Tyłem nie - więc siadają przodem
Daleko od drzwi bo przy otwieraniu wieje chłodem
I koniecznie na jednoosobowym
Bo jeszcze się kurwa czymś zarażą od tego typka
Siedzącego na dwuosobowym…

Od początku do końca trasy aż kipi od błazeństwa
Jeżdżąca puszka tłoku szpanu i pozerstwa
Pełno gadulstwa gapiostwa i frajerstwa
Kompletna mieszanka od burżujstwa do menelstwa
To właśnie komunikacja miejska -
Najlepszym pryzmatem społeczeństwa

Przechodzę na tył autobusu
Mijam ładną pannę czytającą „W głębi lasu”
Zaraz za nią skłóconą parę siedzącą ze sobą jakby z przymusu
Obok jakieś dwa żule i aż czuć że przesadzili z ilością spirytusu
Za nimi jakiś facet wyzywający babkę wyglądającą jak po retuszu
Rząd dalej facet bujający głową ze słuchawkami wystającymi z uszu
Dalej już tylko wrogo patrzące mohery
Aż się rzygać chce - jeśli mam być szczery..
Siadam w ostatnim - z lekka pustym rzędzie
I już wiem że jestem w błędzie i co za chwilę będzie
Bo zbliża się przystanek - wsiadają ludzie
A obok mnie siada para lekomanek
Z lekka przyćpane gadają o ostatnich wyczynach z użyciem kajdanek
I o planach gry w przebraniu Egipcjanek
Osz kurwa - trafił mi się mix narkomanek nimfomanek
Nie ma to jak pozytywny poranek…

Od początku do końca trasy aż kipi od błazeństwa
Jeżdżąca puszka tłoku szpanu i pozerstwa
Pełno gadulstwa gapiostwa i frajerstwa
Kompletna mieszanka od burżujstwa do menelstwa
To właśnie komunikacja miejska -
Najlepszym pryzmatem społeczeństwa

Pół godziny już minęło
Kilka osób kichnęło i kaszlnęło
Kilka innych osób wrogo na nich łypnęło
Wszyscy źli że w tym busie utknęli
Ale zaciskając zęby w swoją stronę brnęli
Ktoś kogoś nadepnął ten tego odepchnął
Nikt jeszcze się nie uśmiechnął
Babka zapytała o trasę facet przytaknął
Zaraz potem jej plecak rozsunął
I portfel zapierniczył grubszą forsę odliczył
I na miejsce dyskretnie odłożył
Przy drzwiach tłum się stłoczył
Kierowca drzwi otworzył i
delikwent szybko z busa wyskoczył
kierowca drzwi zamknął i ujawniły się kanary
w tym momencie nie jeden zrobił się białoszary
skończyły się darmowe czary
jakieś dwie gówniary udawały że omdlały
lecz kanary się nie na stary numer nie nabrały
dziewczynki drżały i płakały o litość błagały
że niby drobnych nie miały i że na następnym wysiadały
te i inne teksty nic nie dały kanary karę wypisały
ów panienki się za darmową przewózkę doigrały…

Od początku do końca trasy aż kipi od błazeństwa
Jeżdżąca puszka tłoku szpanu i pozerstwa
Pełno gadulstwa gapiostwa i frajerstwa
Kompletna mieszanka od burżujstwa do menelstwa
To właśnie komunikacja miejska -
Najlepszym pryzmatem społeczeństwa

Bus już dojeżdża do pętli
A ja znowu nasłuchałem się bzdur i bredni
Jakie ludzie pletli
Kanary gapowiczy wymietli
Przyjdzie mi jeszcze tym busem wracać
Więc żeby nie dopłacać muszę kupić bilety
Miesięczny już mi się skończył - niestety
Ciekawe jakie usłyszę bzdety
I jakie będą Mapety w drodze do mieszkania..

------------------------------

Pomysł na tekst narzuciła mi Emma
za co wielkie dzięki
przez Ciebie znowu miałem powód
by wziąć długopis do swej ręki

Mam nadzieje że mniej więcej o to Ci chodziło ;)

Falkon 09

2009-11-25T18:02:00.012+01:00

Przygoda z Falkonem 09 rozpoczęła się dla mnie w piątek weekendu falkonowego o 5 nad ranem, kiedy to załadowany torbą pełną podstawowych rzeczy na te 3 dni, wsiadłem w pusty tramwaj i obserwowałem Katowice z perspektywy wczesnego poranka, kiedy to miasto dopiero zaczynało się budzić do życia. Zajechałem na dworzec główny, kupiłem bilet i w drogę do Bydgoszczy, gdzie miałem się spotkać z Mandem i stamtąd już razem podróż do Lublina. Większość drogi do Bydgoszczy przespałem, dlatego miałem wrażenie, że cała trasa trwała 2,5 godziny. Będąc na miejscu, chwilkę poczekałem na zjawienie się Manda i w końcu pojechaliśmy na Falkon. W pociągu zdążyliśmy się miło wczuć i nastroić na dobry weekend za sprawą ciekawych rozmów na tematy przeróżne, oraz starych dobrych %. W Lublinie byliśmy późnym wieczorem, z mapą w rękach szukaliśmy odpowiedniego przystanku PKS, żeby móc dojechać na teren konwentu. Przy okazji natknęliśmy się na śmieszy dla nas akcent pewnego młodziana, który za dużo wypił, i był za bardzo waleczny, więc jakiś trzeźwy facet naklepał mu tu i ówdzie. Kiedy dojechaliśmy do WYSPY zrobiliśmy krótkie rozeznanie - „gdzie co jest” i - bez wymaganej wiedzy o darmowym autobusie - wybraliśmy się na pieszą wycieczkę do szkoły z noclegiem. Zmęczeni podróżą i ciężkimi bagażami liczyliśmy na szybkie zameldowanie w szkole i zasłużony odpoczynek na jakiejś sali, niestety nasze oczekiwania dość szybko zweryfikowali ochroniarze stojący na korytarzu Herbertowskiej szkoły. No Inwigilacja była. Kontrola osobista, kontrola toreb i.. konfiskata. Mando coś tam próbował wywalczyć na dworze, ale ochroniarz był mocno dociekliwy. Na szczęście okazał się też człowiekiem, i mogliśmy napić się piwka na placu zabaw przed szkołą. Tak nam zleciał jakiś czas - znowu na ciekawych rozmowach w sumie o wszystkim. Wróciliśmy do szkoły z zamiarem położenia się w jakiejś sali, lecz i tu pojawił się problem, bo sale były albo pełne, albo tam gdzie jeszcze znalazłyby się miejsca - wszyscy spali w ciemnościach. Dlatego też położyliśmy się na korytarzu, co tak na dobrą sprawę okazało się dobrym posunięciem, bo rano nie mieliśmy pobudki w smrodzie ani żadnych innych niespodzianek.

Rano okazało się że nie ma do dyspozycji gości pryszniców, jedynie umywalki. Poradziliśmy sobie jednak. Toć duzi z nas chłopcy. Po ogólnym ogarnięciu się i przejrzeniu programu falkonu zapytaliśmy ochronę o jakiś transport i na nasze szczęście zdążyliśmy na autobus. Tym sposobem przechodzimy do spraw czysto konwentowych. Ludzka ciekawość zaprowadziła nas na każde piętro, przejrzeliśmy większość wystaw, zastanawialiśmy się w końcu nad jakąś prelekcją, ale z braku takowej interesującej postanowiliśmy się jakoś posilić. O 11:00 wybraliśmy się na prelekcję Jakuba Ćwieka : „Przepraszam najmocniej, ale wgryzł mi się pan w nogę, czyli cała prawda o kanibalizmie”. Aula była wypełniona po brzegi, a prelekcja prowadzona była na zasadzie kontaktu ze słuchaczami, co uważam za dobre i sprytne posunięcie, bo śmiechu było sporo, a praktycznie wszyscy uważali. Sam temat potraktowany luźno, z jajem. Słusznie, bo na makabrę przyszedł czas później, podczas prelekcji Rafała Orkana Ale po kolei.

Rano, tuż przed prelekcją o kanibalizmie spotkaliśmy się z Patrycją i Kubą Ćwiekiem, co dla mnie było pierwszym takim spotkaniem, bo z tego co wiem, Mando miał już kilka (naście?) spotkań z Jakubem. Spodobało mi się to, że facet jest tak na dobrą sprawę bardziej fanem niż pisarzem. Praktycznie cała sobota przeleciała nam właśnie w gronie Patrycji i Kuby, co dla mnie zaowocowało zapisaniem się do Śląskiego Klubu Fantastyki, oraz dobrą znajomością z Patrycją i Kubą, aczkolwiek z Jakubem jak dotąd trochę mniej, bo chłopak ostatnio często w rozjazdach jest. Poza wyżej wspomnianymi osobami spotkaliśmy się z Zimkiem - użytkownikiem naszego forum ( GWKC ), tu z kolei było trochę odwrotnie, bo z Zimkiem ja zdążyłem się już dość dobrze poznać wcześniej, a dla Manda była to nowa znajomość. Przy okazji pozdrawiam Zimka ;) W międzyczasie przewinęło się jeszcze kilka osób w naszym gronie. Szkoda, że Zimek w niedzielę nie mógł dołączyć do księgarni Solaris na wspólne zdjęcie.

Kurde, znowu skaczę po wydarzeniach.

Po prelekcji Ćwieka na bodajże dwie godziny odpuściliśmy sobie jakiekolwiek prelekcje i konkursy, wybraliśmy się na poszukiwanie jakiegoś napoju chłodzącego ( z marnym skutkiem ), i coś zjeść ( z dobrym skutkiem ). W międzyczasie zaopatrzyłem się w dwie książki i koszulkę z motywem z Dystryktu 9. O 14 rozpoczął się „Konkurs z wiedzy o horrorze”, prowadzony przez Roberta Lipskiego, tego Lipskiego co kilka książek Stephena Kinga przetłumaczył. Konkurs odbył się w miłej, przyjacielskiej wręcz atmosferze. Podzieliliśmy się na pięć drużyn, i nasza wygrała zdecydowanie, nie mniej jednak przez pierwsze sześć rund szliśmy łeb w łeb z konkurencyjną drużyną. Co prawda wygraliśmy drużynowo, ale bez wiedzy Manda i Kuby na pewno byśmy tego nie dokonali. Także szacuneczek panowie, reszcie pozostaje nadrabiać ;) Po konkursie Patrycja, Zimek i ja poszliśmy na prelekcję Rafała Orkana „Ludzie-słonie, czyli rzecz o prawdziwych mutantach”. Prowadzący to spoko facet, ale czuć było że jest zestresowany podczas prowadzenia prelekcji, mi jednak taki sposób prowadzenia absolutnie odpowiadał i nie przeszkadzało mi to, że były momenty ciszy lub zaglądania do „ściągi”. Zapewne miałbym tak samo. Sama prelekcja poruszała temat przeróżnych mutacji w ludzkim ciele. Temat jest mi bliski, bo sam się tym dość mocno interesowałem swojego czasu, więc Rafał zaskoczył mnie tylko kilkoma zdjęciami i chorobami. W każdym razie - wachlarz schorzeń był olbrzymi - od człowieka słonia, przez ludzi drzewa, krabowatość kończyn, guzy, dodatkowe kończyny, bliźnięta syjamskie, po martwe płody, i płód arlekina. Wielu ludzi odpuszczało sobie po kilku schorzeniach, jednak Ci, którzy zostali, to ludzie, do których została skierowana ów prelekcja. Nie chodzi o to, że mamy jakiegoś schiza na punkcie cierpienia innych, bo nikt nie odważył się tam z czegoś śmiać ( choć wisielczy humor był ), ale po prostu staramy się otworzyć na ów mutacje i zdobyć w tym zakresie jakąś wiedzę. Kuba został na jakimś konkursie a Mando z doskoku to pojawiał się, to znikał z prelekcji o mutantach.

O 17.30 odbył się „Konkurs wiedzy o Harrym Potterze”. Wiedza prowadzącego była naprawdę porażająca, widać że chłopak tym żyje i ma z tego frajdę. Nie zdziwiłbym się, gdyby był prowadzącym jakiejś strony internetowej o HP. Sala była pełna, chętnych mnóstwo, wiedza tych chętnych zróżnicowana, tak jak i pytania, bo były takie, że człowiek lał ze śmiechu np. „czym zajmowali się rodzice Hermiony” i, tak dla kontrastu „ jaki przedmiot można było odrzucić po pierwszym roku nauki” gdzie odpowiedź znajdowała się w jednym zdaniu w jednym z rozdziałów w jednej z książek. Naszej drużynie udało się przejść kwalifikacje, i kilka kolejnych etapów, by finalnie rozłożyć się na wyżej wypisanym pytaniu w półfinale. Duże brawa dla Zimka, bo w tym konkursie przodował i kilka razy rzutem na taśmę znajdował w swoim magazynie pamięci prawidłową odpowiedź. Podczas tego konkursu zaobserwować można było, jak mocno i poważnie niektóre drużyny podchodzą do tematu - agresja aż wylewała się z sali, podobnie jak wzajemne pretensje i walka o każdy punkt.

Po 20.00 razem z Patrycją, Kubą, i kilkoma osobami z ŚKFu wybraliśmy się do centrum ( jakże ładnego nocą ) Lublina na porządne jedzenie. Za namowami Pati poszliśmy do Jesz Burgera, co było dla mnie taką mikro podróżą kulinarną ;) Lokal stylizowany na mocno amerykański, mnóstwo plakatów i motywów z amerykańskich filmów, miejsc itd. Do tego okraszony autoreklamą np. na plakacie z Popey’em napis na puszce szpinaku „ I LOVE JESZ BURGER” - sympatycznie. Jak nazwa lokalu wskazuje - specjalnością są burgery. Wszyscy zgodnie kupili jakiegoś burgera. Wszyscy byli zadowoleni. Ja również, bo burger znacznie różnił się od tego, co serwują nam w McDonaldach, czy budach przy dworcach. Smaczne, i treściwe. Do tego frytki z pikantnym sosem ( hura! Był naprawdę pikantny ) i piwko. Plus rozmowy. Czego chcieć więcej?

Po posiłku wróciliśmy na konwent celem ostatniego tego dnia konkursu : „W klatce” - prowadzonego przez Michała Oracza - twórcę gry planszowej Neuroshima HEX. Konkurs był fantastyczny, sam pomysł świetny - należało odgadnąć jaki to film za pomocą danej klatki z danego filmu. Każdy film podzielony na 5 poziomów trudności, punktacja w zależności od momentu odgadnięcia od 5 punktów w dół. Podzieliliśmy się na 3 grupy, a wiedza niektórych z nas ( ponownie Mando i Ćwiek, plus jeszcze jeden kolega ) porażająca. Ponownie powiem, że reszta powinna nadrabiać - w tym i ja. Konkurs zakończył się… remisem 94 : 94, a trzecia drużyna odpuściła sobie rywalizację po 3 rundzie. Zabawa była przednia, i aż żal że taki konkurs nie był odpowiednio rozreklamowany i nie został przeprowadzony na dużej sali z rzutnikiem.

Zabawa zakończyła się trzydzieści minut po północy, i razem z Mandem rzutem na taśmę zdążyliśmy na autobus do noclegowni. Na miejscu - oczywiście nadrobienie suchego dnia, i rozmów ciąg dalszy przy piwku do 4 nad ranem. W niedzielę rano obudziłem się w nie ciekawym stanie, ogólnie zmęczony, i przybity tym piwem, więc przez pół dnia byłem konkretnie rozbebłany. Mando chyba też nie czuł się najlepiej, bo tak jak sporo gadaliśmy w piątek i sobotę, tak w niedzielę raczej milczeliśmy. Co w sumie nie przeszkadzało. Konwentowa niedziela była słaba, ale jak to mówią stali bywalcy - to naturalna kolej rzeczy.

O 10.00 zajechaliśmy na miejsce, zjedliśmy coś, pobłąkaliśmy się po WYSPIE po czym o 11.00 wybraliśmy się na prelekcję/spotkanie autorskie ze Stefanem Dardą. Całkiem przyjemnie było. Pan Darda wydał mi się mocno stremowany, a momentami nasunęły mi się skojarzenia z fragmentem 1408 kiedy to na wieczór autorski z Enslinem przyszła garstka osób, a sam pisarz był zażenowany całym wydarzeniem. W wypadku Pana Dardy zastanawiałem się czy też się nie czuje podobnie. Szkoda, ale może przyjdzie czas, że i na Dardę zjawi się cała sala. Bądź co bądź jest to debiutujący pisarz. Przy okazji znalazło się kilka Kingowych akcentów, co nas - Kingowców strasznie ucieszyło. Od Darka Kocurka i rozmów jak doszło do ich współpracy, po pytania o Kinga oraz stwierdzenie że „gdybym znalazł się na bezludnej wyspie zabrałbym ze sobą książkę Stephena Kinga”. Mam nadzieję, na audiobook debiutanckiej powieści Dardy, jeśli takowy wyjdzie na pewno kupię. Potem wybraliśmy się na spotkanie autorskie Kuby Ćwieka w księgarni Solaris, gdzie chwilę pogadaliśmy, Kuba podpisał mi książki ( w tym Ciemność Płonie, na którą polowałem już od dłuższego czasu ).

O 13.00 pożegnaliśmy się z wszystkimi, wymieniliśmy się numerami z kilkoma osobami i pojechaliśmy w drogę powrotną. Na dworcu w Lublinie okazało się, że nie mam żadnego dogodnego połączenia do Katowic, ale po kilku rozmowach z kasjerką doszliśmy do porozumienia i pojechałem razem z Mandem do Warszawy, gdzie na Centralnym się pożegnaliśmy i życzyliśmy sobie dalszej przyjemnej podróży oraz rychłego spotkania na sylwestra. Mi przyszło spędzić w stolicy ponad 4 godziny, dlatego też odpowiednio wcześniej skontaktowałem się z moją dobrą przyjaciółką Olką, i po 15 minutach oczekiwania na dworcu podjechała po mnie i wyruszyliśmy najpierw na kawę na Nowy Świat gdzie troszkę pogadaliśmy, a potem wraz ze znajomymi Olki pojechaliśmy do Hokus Pokus na kilka jakże przyjemnych rozrywek ;) Ogólnie rzecz biorąc Ola i jej ekipa powitała mnie ponownie w Warszawie najlepiej jak mogła, za co z tego miejsca wielkie dzięki, bo było genialnie. Pozdrowienia dla Valdesa i reszty ;) Do następnego razu, może tym razem znowu w Częstochowie? O 21:00 odwieźli mnie na dworzec, skąd pojechałem już prosto do Katowic międzynarodowym pociągiem, więc obyło się bez zatrzymywania wszędzie gdzie popadnie. Przed Katowicami były tylko 2 przystanki, z czego jeden w Sosnowcu, także podróż była szybka. Około 1 w nocy byłem już w mieszkaniu.

Podsumowując, Falkon 2009 był dla mnie wspaniałym przeżyciem, pierwszym tego typu spotkaniem fanowskim na taką skalę, i już wiem, że wybiorę się na inne bez chwili zastanowienia, a tych, którzy się wahają informuję, że nie warto się zastanawiać, odkładać kasę na podróż ( jeśli mieszkacie gdzieś dalej ) bo dla tych 3 dni w zupełnie innym świecie warto wydać każde pieniądze.

Moja Galeria zdjęć

Galeria zdjęć Manda

Moje filmiki z F09

Pomijając samo wydarzenie, spędziłem czas w bardzo zacnym gronie zacnych ludzi, pogłębiłem swoją znajomość z Mandem i Zimkiem, co bardzo cieszy, oraz wytworzyły się dla mnie nowe znajomości, dzięki czemu Katowice stały się dla mnie jeszcze bardziej magicznym miastem, i z dnia na dzień poznaję coraz to nowe ciekawe i fajne osoby, co bardzo cieszy. Także dzięki Pati, Kuba ;)

Następnym tego typu ciekawym wydarzeniem, ( z tym że czysto towarzyskim ) będzie XVI Zjazd Klubu Miłośników Grozy w Bytowie, na który zapraszam niezdecydowanych.

Miejsca jeszcze są ;)

Wyniki Sondy oraz wynikające z niej konsekwencje

2009-11-17T13:48:00.003+01:00

Cześć Wam ;)

Jakiś miesiąc temu postanowiłem zrobić sondę, żeby wyjść na przeciw swoim nielicznym, aczkolwiek wiernym czytelnikom. W ów sondzie dałem Wam do wyboru kilka propozycji z mojej strony, i wyniki mówią same za siebie :

Czego powinno być więcej na tym blogu :

Rymów	8 (44%)
Recenzji filmów	1 (5%)
Recenzji książek	0 (0%)
Rezenzji muzyki	1 (5%)
Przemyśleń	7 (38%)
Różności	1 (5%)
Innych rzeczy	0 (0%)

W głosowaniu wzięło udział 18 osób, z czego zakładam 8-10 to stali bywalcy. Reszta zapewne z doskoku, albo zareagowała na moje opisy na gg. ( Oczywiście mogę się mylić, i zdecydowana 17 odwiedza czarne pióro dość często, aczkolwiek ogranicza się do czytania, w takim wypadku przepraszam tych, w których nie wierzę )

Moja wesoła twórczość wygrała z moimi przemyśleniami, ale dość niezdecydowanie, bo 1 głosem.
Pozostałe 3 głosy poszły na recenzje filmów, muzyki oraz różności.
Nie pozostaje mi nic innego jak zrealizować Wasze prośby, zakasać rękawy, wysilić mózgownicę, i się nie opierniczać pisarsko, co mi się nagminnie zdarza. Ostatnimi czasy piszę jak już mnie nałóg pisania zaczyna podgryzać od środka, w taki sposób, że jak niczego nie napiszę, to chodzę zły i rozdrażniony..
Muszę się usystematyzować.
Może też ta sonda miała temu służyć, choć przyznam że jej wynik mnie zaskoczył, w dodatku bardzo pozytywnie, bo myślałem że ludzie mają dość mojej pisaniny i plucia wersami. Jak widać nie, co motywuje. Dzięki.

Myślałem też, że wielu z Was opowie się za recenzjami, czy tworami recenzjo - podobnymi, a tu na drugim miejscu przemyślenia ;) Fajnie, ciekawie.
Zastanawiam się tylko co w tych przemyśleniach zawrzeć ?
Prywatne rozmyślania, kontynuację swojej "Podróży kulinarnej", czy też jeszcze coś innego ? Może sami coś zaproponujecie w komentarzach. Pożyjemy - zobaczymy.

No dobra, w takim razie czekajcie na następny rym ;)
Jednak wcześniej napiszę relację z Falkonu 09 co wpisze się w kategorię : Przemyślenia

Pozdrawiam i dzięki za głosowanie ;)

Dystrykt 9

2009-11-09T04:16:00.007+01:00

Na początek poinformuję wszystkich czytelników, że jeśli zamierzacie przeczytać ten wpis a nie zainteresujecie się tym, co sprowokowało mnie do tego wywodu, to niewiele zrozumiecie i Wasz Obraz będzie niepełny.
Dlatego odsyłam do bloga Sicka a dokładniej TUTAJ

Najpierw przeczytajcie jego opinie, bo moja jest miejscami sporem z jego, momentami jest jej uzupełnieniem, a czasem pozwoliłem sobie na własne, nienawiązujące do niczego przemyślenia.
Tak więc jeśli już przeczytaliście wypowiedź Rafała, to możecie czytać dalej :

Muszę się z Tobą Sicku nie zgodzić.
Nie kategorycznie, bo masz sporo racji, ale pozwolę sobie na kilka odbić piłeczką "poglądów".
Główny bohater moim zdaniem jest fantastyczną postacią, może nie jest wzorem do naśladowania, i wszystkie określenia jakich użyłeś w jego ocenie są.. słuszne i trafne. Aczkolwiek czegoś w niej brakuje. Uważam, że główny bohater jest motorem napędowym tego filmu, i dobrze że to o nim jest film. Nasze odmienne opinie pokazują, że film wcale nie jest tak bezbarwny fabularnie.
Właśnie poprzez zachowania Wikusa.
Kawał chuja z niego. Kierowały nim własne pobudki, własne cele, był tchórzliwym palantem, któremu pomogła przetrwać tylko przemiana, jednak było mi go szkoda w momencie, kiedy wszyscy ludzie się od niego odwrócili, bo stał się żywym i jedynym obiektem tego typu badań. W tym momencie byłem gotów spojrzeć na niego bardziej przychylnie.Od tego momentu mu kibicowałem. Nie zmienia to faktu, że jego zachowania, mimo egoistycznych pobudek i chęci powrotu do normalności w drodze po trupach okazały się dobre i wartościowe. Obojętnie jak, i obojętnie co nim kierowało - pomógł, a i dostało się wielu ważniakom naszego świata. Nie zapominaj, że całe MNU ( głównie zarząd, choć i cała reszta niezależnie od szczebla - od wojskowego, przez biurowca, do naukowca włącznie ) było tym, co prezentował sobą Wikus.
A sam Van de Merwe reprezentował to, co mu wpojono i czego od niego oczekiwano. Widzieliśmy, że jego wypad do Dystryktu 9 odbył się w dużej mierze po to, żeby nauczyć nowego jak się sprawy mają i co należy robić z krewetkami. Dość wybielania, chciałem pokazać, że nasz bohater przez pewien czas grał tak, jak mu kazano i w sposób, jaki od niego oczekiwano, oraz że cała reszta była bandą skończonych drani. Niestety sprawdza się maksyma, że naszym jedynym Bogiem jest pieniądz. ( lub w liczbie mnogiej - pieniądze, wybierzcie tę formę, która odpowiada Wam bardziej )

W pewnym momencie filmu ( do sceny, w której Wikus dowiedział się że przywrócenie mu człowieczeństwa zajmie Christopherowi 3 lata ) miałem nadzieję, że jednym z morałów tego filmu bedzie przyjaźń, która jest możliwa nawet międzygatunkowo, niestety zawiodłem się na tym. Zauważyłem jednak kilka innych wątków - to ludzie są tu przedstawieni jak bestie, to ludzie są obrzydliwi. Było to powiedziane od samego początku : " Wiedzieliśmy, że cały świat na nas patrzy". Tyle że pojęcie "rasizm" mi tu przeszkadza. Wolałbym "ksenofobię" albo "dyskryminację" ale ogólną, nie rasową.
Kurcze, mnie właśnie ten film skłonił do głębszych przemyśleń, właśnie w tej kwestii - co zrobiliby ludzie, oraz jak zareagowałbym ja sam, na wieść że
1. Odwiedzili nas Obcy
2. Są na naszej planecie kompletnie wyobcowani i bezbronni, a co za tym idzie - są zdani na naszą łaskę bądź niełaskę.
Długo się nad tym zastanawiałem, i chciałbym móc powiedzieć, że znalazłby się ktoś, (albo że ja sam bym się tak zachował) kto zdecydowałby się pomóc obcym w naszym świecie, tak wpłynąć na rządy i inne ważne instytucje kierujące światem, żeby pozwolić im żyć, oraz żeby zrobić wszystko żeby wspomóc ich w powrocie do domu - na zasadzie międzyplanetarnej przyjaźni. Może to zbyt naiwne, ale wierzę w ludzi. Pomijając jednak wątek pojęcia ogólnie uważanego za "Dobroć", jest jeszcze fakt, że ludzie znaleźli broń obcych, i widzieli do czego jest zdolna, i osobiście - choćby dlatego - starałbym się im pomóc, żeby nie mieć przejebane w przyszłości. Również sama końcówka skłoniła mnie ku takim przemyśleniom. "Mina" Christophera była mocno dwuznaczna, żebym przymknął na to oko.
I to wszystko mi się w filmie podoba.

Ale w swoich przemyśleniach posunąłem się trochę za daleko, i odbiegłem od tematu właściwego - czyli filmu. Moich przemyśleń w filmie niestety zabrakło.
Nie żebym miał jakieś wybitne pole do popisu w tej kwestii, ale myślę, że film znacznie by zyskał gdyby wpleść w niego to, o czym pisałem.
Podsumowując mnie linia fabularna filmu nie zawiodła, aczkolwiek zdaję sobie sprawę z tego, że ja sobie strasznie dużo teorii do wielu filmów dopowiadam.
A że było kilka luk logicznych, no było całkiem sporo, ja jednak idąc na film z gatunku Sci-fi jestem otwarty na wszelkie dziury logiczne.

W filmie było było też od groma nawalanki, pif pafów ( nawet z kosmicznej broni! ) co trzymało w napięciu i radowało michę od ucha do ucha.
Nie jestem w stanie porównać Dystryktu 9 to jakiejś innej produkcji Sci-fi, bo nie widziałem jeszcze wielu filmów w tej kategorii. Mnie jednak D9 bardzo ucieszył pod wieloma względami. Krewetki ( od tego filmu inaczej będę patrzył na te, które jem ;) ) były fantastyczne. Od kilku dni zastępują nawet na moim pulpicie Panią Connelly...
Cała reszta też mi się podobała, aczkolwiek również czułem że czegoś w filmie brakuje, coś co powinno być ważne jest tylko z lekka, może nawet niedbale nakreślone, a momentami film poszedł w kierunku, którego się nie spodziewałem, nie mniej jednak ów kierunek nie przypadł mi do gustu.
Mogło być lepiej, mogło być piękniej, nie całkiem to wyszło, ja jednak jestem zadowolony i zastanawiam się po otwartym zakończeniu, czy znajdzie się miejsce na 2 część. Chciałbym, bo jak mówiłem - było całkiem dobrze, a może twórcy naprawią to i owo? Dobra, nie ma co się zapuszczać tak daleko.

Mizantrop ( mój wizerunek )

2009-11-03T16:55:00.002+01:00

Na sam początek
Siądę i poruszę wątek
Że jestem jak od normy wyjątek
Mam dość sztucznych dziewczątek
Żadna taka nie dostanie ode mnie dziesiątek
Skończyłem ze zbieraniem pamiątek
Zagotował się we mnie wrzątek
Ta złość we mnie wzbierała
I miarka się przebrała

Tym sposobem wstęp stał się zbędny..

Jestem bezwzględny
W słowny arsenał uzbrojony
Jak mnie wkurwisz
będziesz na pół pokrojony
Dość mam otaczających mnie
niewolników mamony
Robią świństwa w pogoni po miliony
Ja wolę być sobą a
W ich oczach ten „popierdolony”
Nie obchodzi mnie kto przy kim jest
I kto jak mnie widzi
Mogę was wkurwiać jak Hitlera Żydzi
I sram na to , czy was to brzydzi..
M D R L – ekipie dam szacunek
W gardło wleję trunek
Ciętych ripost mam cały pakunek
Zapełni mnie złość – wybuchnie – i
Będziemy mieli do wyrównania rachunek
Mój wizerunek – 20 letni koleś,
Szerokie spodnie, blond włosy, oko niebieskie
i mam do popisu pole
Jak chwytam za długopis i kartkę papieru
To staję się demonem wypluwającym
Wszystkie myśli moje i
pierdole oburzenie Twoje.
Jestem inny, lecz inny nie będę..

M D R L – Dzieło Zniszczenia
dość już bredzenia czas wyjść z cienia
Kolejny raz trzeba wyrównać poziom ciśnienia
Słowne i fizyczne ćwiczenia
Dla ciągłego samodoskonalenia
Swoje życie zaczynam doceniać
Nie mnie to oceniać
Ale zaczynam na lepsze się zmieniać
Skończyłem na drobne się rozmieniać
I na cały świat się wpieniać
Jak mi nie pasuje
To nie dyskutuje
Długo nie szacuję
Tylko idę w swoją stronę
Bit w słuchawkach i moje zmysły ukojone
Omijam akcje popieprzone
Bo moje życie przeze mnie jest rzeźbione
I choć drogi od śmieci są upstrzone
a rzeczy są porzucone
Niedbale tak rzucone
To w tym syfie nie utonę
Jeszcze się spełni to co mam wyśnione
I choć dziś serce skulone i przetrącone
A myśli wkurwione i szalone
To będę robił swoje
Póki ducha nie wyzionę..

Pora na posłowie..

Na koniec jeszcze powiem
że jestem szumowin wrogiem
Rap mym nałogiem
Jestem drugim w Polsce Smokiem
i obserwuje was swoim wewnętrznym okiem..
Jestem wierny sobie i słucham serca
które , choć zamknięte
To nie jest przeklęte..

V

2009-10-26T04:21:00.001+01:00

Teraz sam
o siebie dbam
Pan V Pan cham
w tym stanie trwam
przez życie gnam
w tą grę wciąż gram
bagaż doświadczeń pcham
i wiem że radę dam
bo siebie znam
wszak dusza ma 21 gram...

Dość mam już błądzenia
chcę wrócić na ścieżkę promienia
najwyższy czas wściekłości obudzenia
To moja droga do odrodzenia
Nie spotkałem Boga - nie było objawienia
Basta - potrzeba mi odkażenia tego gówna
i choć droga będzie trudna
nieustannej walce będzie się to równać
I mogę skonać, ale nie będę się uginać
Nie próbuj mi docinać bo mojej
presji możesz nie wytrzymać
Lubię przeklinać
lubię też słowa zręcznie ze sobą pospinać
Nie zamierzam nic wycinać
jako sentymentalista lubię stare czasy powspominać
ale nie mogę zapominać
że moja rzeczywistość lubi się naginać
zdarza mi się zapominać ale
to co sobie chwalę
to fakt że nie mówię ospale
przy całym tym twórczym zapale
staram się nie mówić o samym banale
rzucam swe zdrowie na szale
ale to dobrze - nie jestem ideałem
pół życia za popierdolonymi dziwkami latałem
bo samotności się za bardzo bałem
aż strach uwierzyć że tylko dlatego
w tym gównie się babrałem
Mam nadzieję, że w temacie dojrzałem
tyle razy już tęgą nauczkę dostałem
ja jednak na to oczy przymykałem i
nadzieję miałem
że tym razem prawdziwą miłość spotkałem
BUM
Zjebałem
kilkunastu nocy nie przespałem
i w końcu zrozumiałem...

wszak dusza ma 21 gram...
wiem że radę dam
bo siebie znam
bagaż doświadczeń pcham
w tą grę wciąż gram
przez życie gnam
w tym stanie trwam
o siebie dbam
teraz sam
Pan V Pan cham..

Julie i Julia

2009-10-20T13:36:00.003+02:00

Jakiś czas temu byłem na tym w kinie. Do dziś mam mieszane uczucia. Ciężko mi zaszufladkować ten film do jakiejś kategorii, bo jeśli ma to być komedia, to jest trochę za mało śmieszna, jeśli dramat, to za mało smutny i przejmujący. Najbliżej będzie mu do filmu biograficznego okraszonego sporą dawką dobrej kuchni. Także do miłośników jedzenia wydaje mi się, że film powinien trafić. Powinien, bo sam nim jestem, a tak nie do końca trafił
Fabuła opowiada równolegle historie 2 różnych od siebie kobiet, ich małżonków, oraz całej otoczki codzienności, z którą każdy dzień w dzień się użera. Tytułowa Julie Powell ( grana przez Amy Adams ) to kobieta bodajże po 30, wypalona swoim życiem zarówno zawodowym jak i rozrywkowym, niespełniona pisarka, i ogólnie osoba, która nie potrafi żadnego pomysłu doprowadzić do końca, bo na słomianym zapale się kończy. Postanawia poświęcić rok życia na zrobienie około 600 przepisów w 365 dni. Oczywiście Julie ma swoje kulinarne guru - Julię Child i jej książkę kucharską, powstałą w latach 60 XX wieku.
( zapomniałem dodać, że historia Julii Powell dzieje się w 2003 roku, a Julii Child od 1947 do czasu, kiedy dostała propozycję na własny program w telewizji czyli jakoś 1963 )
Od postanowienia do czynów tym razem przyszło naszej Julii Powell szybko - mąż pomógł jej założyć bloga, w którym będzie dzień w dzień opisywać swoje kulinarne przygody z książką i przepisami Julii Child. Nie obędzie się bez niewypałów, przelanych łez, rozczarowań, kłótni z tracącym cierpliwość ( choć w tym filmie jakże w dobrym świetle przedstawionym ) mężem itd.
Przejdźmy do Julii Child - spotykamy ją pierwszy raz w powojennym Paryżu, jako dojrzałą kobietę, która nie ma dzieci i nie bardzo wie na co ma wypełnić swój wolny czas, podczas gdy jej mąż pracuje. I tak, od kursu do kursu w końcu trafia na swoje powołanie - gotowanie. Wątki kulinarne przeplatają się z życiowymi wzlotami oraz upadkami, śledzimy poczynania Julii Child ( w tej roli doskonała Meryl Streep ) aż do momentu, kiedy dostaje ona propozycję na własny program telewizyjny w USA. Podobały mi się w filmie rolę mężów głównych bohaterek. Byli bardzo pozytywnie przedstawieni, może nawet delikatnie przejaskrawieni, ale jeśli nawet, to dla facetów będzie to miły akcent ( a może wyznacznik jak powinno się zachowywać względem kobiet ? ) Bardziej podobał mi się Stanley Tucci w roli Paula Childa aniżeli Chris Messina jako Eric Powell, ale i tak z całej tej czwórki głównych bohaterów wypadają oni lepiej w moich oczach od tytułowej Julii Powell. Nie mam nic do aktorki, zrobiła swoje, ale postać jakaś taka blada.

Moim zdaniem w filmie czegoś zabrakło, nie wiem, może ów brak, to po prostu za słabo zarysowani bohaterowie, co prawda czułem się związany z 2 postaciami, ale jakoś nie potrafiłem kibicować tytułowej Julii Powell. Może to kwestia reżyserki? Nie wiem. Gdyby było więcej Julii Child a mniej Julii Powell myślę, że byłoby lepiej. Fajne były wszelkie wstawki kulinarne i w tym filmie jest to na plus, muzyka - ani nie przeszkadzała ani jakoś specjalnie się nie wybijała z ekranu. Nie mniej jednak film podobał mi się, i mogę go polecić jeśli nie macie akurat nic innego do roboty i lubicie kuchnię.
Reszty nie ruszy.

Wódka gotowa ;)

2009-10-13T20:22:00.005+02:00

Ogłaszam wszem i wobec, że wódka jest gotowa.
Mniam... Całe 4 litry i 300 ml.
( zastanawiam się za ile to zniknie... _)
Do końca października kupię nowe śliwki, co by wyprodukować następną partię ;)
Znając moich znajomych, może zabraknąć mi do sylwestra :D

Chili

2009-10-07T19:00:00.002+02:00

Jestem lubię czuję chili
nie żałuję żadnej chwili
dla wszystkich tych którzy byli mili
mam przyjazny gest
dla tych co rogi przyprawili i tych co drwili
wystawiony środkowy palec jest
weź zdaj na życie test
pierdol atesty wspieraj protesty
jeśli masz poukładane w głowie
to na bank jesteś w dobrej formie
jeśli nie to zadaj sobie
pytanie co po tobie pozostanie
i co za parę lat zastaniesz

To takie ostre
gdy od życia dostajesz ciętą ripostę
To takie proste
kiedy do gówna podchodzisz z dystansem
w życiu zaowocuje Ci to awansem

Weź wsłuchaj się w ten głos
zrób coś kiedy jesteś od przepaści o włos
frajerów przeznacz na stos
daj im prztyczka w nos i twórz własny sos

Nienawidzę pojebów którzy poglądy swe zmieniają
najpierw wyszydzają potem coś wychwalają
jak chorągiewki na wietrze
ja takich ludzi pieprze
to co robię jest znacznie lepsze
w temacie dodam jeszcze :
nie porównuj życia do tego co masz w telewizorze
defensorze to nie są barwy szczęścia
tu nikt Ci nie pomoże
skończ siedzieć w tym fetorze
i choć sceneria jak w horrorze
to poglądów swych nie zmieniaj
broń swego hardo stój przy tym twardo
na drobne się nie rozmieniaj

To takie ostre
gdy od życia dostajesz ciętą ripostę
To takie proste
kiedy do gówna podchodzisz z dystansem
w życiu zaowocuje Ci to awansem

Weź wsłuchaj się w ten głos
zrób coś kiedy jesteś od przepaści o włos
frajerów przeznacz na stos
daj im prztyczka w nos i twórz własny sos

Jak coś robisz - no to rób to
choć dostaniesz za to brutto
choć serce z nerwów się kołota
to nie pozwól sobie na życiowego gniota
i weź się człowieku nie miotaj
Wykalkuluj nerwy anuluj zachowanie ureguluj
tym co robią słusznie pogratuluj
myśl na chłodno miej swą godność
idź przed siebie a tym co swoje życie skurwili
pozwól żeby łzawili
nie marnuj żadnej cennej chwili
na koniec powtórzę : czuję lubię jestem chili

Coś tu zgrzyta..

2009-10-05T02:06:00.002+02:00

Jak chcesz wielbić Boga skoro nie umiesz czytać
Po co chcesz pomocy skoro nie umiesz o nią zapytać
Czy słońce znowu zaświta
jeśli nie będzie nikogo kto je przywita
Jak masz do czegoś dojść jeśli mówią o tobie "bandyta"
Czemu twoja psychika ma nie być zryta
skoro ostatnia dobra część ciebie została zabita
Jak znaleźć siebie skoro każda droga wydaje się mgliście rozmyta
Jak masz coś powiedzieć skoro nikt cię nie słucha
wszystko krąży od ucha do ucha
a twój głos wydaje się być jak stara trzeszcząca płyta
Jak wina ma zostać zmyta skoro
doskonale wiem że prawda jest niewyżyta
Jak się nie wkurwiać skoro płachta na byka została odkryta -
chwyta byka za rogi
byk jest dziś złowrogi
połamię ci obie nogi
dobra, schodzę z tonu bo to nie twoje progi
poza tym zwierzyna już syta
a ten kto pyta
to osoba co najmniej nieobyta...
Płachta została zakryta
Prawda zostanie ukryta
Żaden ze mnie erudyta -
to po prostu cierpliwość i siła głęboko skryta
Moja następna wizyta
pominie sprawy zapomniane przez emeryta
rozgniotę tego życiowego pasożyta
poszukam swego faworyta i ta
moja broń biedy im napyta
kto to czyta wie że nie należy się pchać do koryta
a kto mówi że nie robi
a robi
to o czym mówił że nie zrobi
to zwykły hipokryta.

Czy Stephen King zmienił moje życie ?

2009-09-27T14:58:00.003+02:00

Czy Stephen King zmienił moje życie?

To krótkie pytanie, zawierające w sobie dużą siłę, oraz olbrzymie pole do wypowiedzi.
Oczywiście, że tak.

Bez wahania mogę powiedzieć, że mnie ukształtował (i nadal to robi), wykreował pewne poglądy, nauczył wielu rzeczy, był i jest jednym z moich najlepszych przewodników, odpowiednikiem opiekuna turysty. Zabrał mnie w wiele miejsc, ciągnie mnie za rękę ku Mrocznej Wieży, a do tej pory ukazał mi czym może być miłość, ludzkie cierpienie, które przecież otacza nas codziennie, i niejednokrotnie udowadnia mi, że ka jest jak koło...

Ale pomówmy o mnie.
Przygodę z Kingiem rozpocząłem książką Rose Madder, która całkowicie mną wstrząsnęła, bo była dość blisko związana z moją życiową sytuacją, i miłością. Powiem tylko tyle, że byłem takim odpowiednikiem Billa. A kobieta, z którą byłem - Rose.
Już ta książka mnie czegoś nauczyła - kochać bezinteresownie, i pomagać, jeśli widzimy, że w czyimś życiu źle się dzieje. Jakiś czas później dosłownie popłynąłem kingowo. Do grudnia 2008 roku przeczytałem 19 książek Króla, każda była niewątpliwą przyjemnością i w jakimś sensie mądrością.
Książki czytane wtedy przeze mnie bardzo pomagały mi w życiu, bo w tym czasie działo się w moim życiu bardzo źle (rodzice się rozeszli, ale gorsze były następstwa i ich dalsze zachowanie), mogę powiedzieć, że pozwoliły mi nabrać dystansu, cierpliwości, siły. Bardzo się z tego cieszę.

Od stycznia podróżuję w świecie Mrocznej Wieży.

Dzięki Kingowi wstąpiłem w szeregi polskiego forum fanów grozy (Groza w każdym calu), poznałem jak dotąd kilkanaście świetnych osób, mam nadzieję zawrzeć jakieś większe przyjaźnie, ( z niektórymi z Was wszystko idzie w dobrym kierunku ). I dzięki sympatii do tego pisarza jestem tu, gdzie jestem.

Oczywiście nie mogę pominąć 15 Zjazdu w Karpaczu. To był duży punkt zwrotny w moim życiu, następstwa tego spotkania mocno zakręciły moim życiem, a wielkie koło zwane inaczej KA mocno po mnie przejechało. Do dziś się z tego zbieram, i pewnie potrwa to jeszcze trochę, ale z dnia na dzień zmieniam swoje nastawienie, planuję nowe rzeczy i czekam na to, co mi przyniesie życie. Nie jestem już na pewno tak zagubiony, i tak zaślepiony jak byłem. Roland mnie tego uczył, wbijając mi tą wiedzę do podświadomości, i dopiero teraz wypłynęło to do świadomości. (jeśli jest się zbyt blisko kogoś, to jest się zaślepionym. nie widzi się wielu wyraźnych rzeczy.)
Myślę, że nie ma podziału na dobre, czy też złe zmiany, one po prostu są, a dopiero następstwa tych zmian pokazują nam, czy coś wyszło nam na dobre, czy złe. Ja wierzę, że ów zmiana przyniesie dobre następstwa.

Jak mówi pewne przysłowie : " Każdy przecież koniec, to też początek, a księga zdarzeń jest zawsze otwarta w połowie.. "

Tak więc i poprzez zjazd fanów King zmienił moje życie. Absolutnie tego nie żałuję, i nie mam do nikogo żalu, jak niektórzy mogliby pomyśleć.
Nie.
Tak miało być.
Powiem tylko tyle : Ka...

Podsumowując, Stephen King i jego powieści mocno ukształtowały mój charakter, podejście do życia i wielu spraw. I nauczyły paru istotnych rzeczy. Zmieniło się też moje dotychczasowe życie przez tego autora, i cieszę się.
Król jest obecny w moim życiu każdego dnia.
Wiem że przede mną długa podróż związana z tym człowiekiem i jego dziełami, zapewne jeszcze nie raz King będzie miał jakiś udział w moim życiu.

PIERWSZA PODRÓŻ KULINARNA

2009-09-24T19:42:00.004+02:00

Jak to zwykle bywa, kiedy w życiu człowieka coś się kończy, to coś innego się zaczyna.
Nareszcie odwiedziłem Wrocław. Nosiłem się z tym zamiarem przeszło od listopada, i prawie po roku zjawiłem się w tym mieście. Głównym powodem było spotkanie z moim dobrym przyjacielem studiującym we Wrocławiu - Rafałem.
Oczywiście było też kilka innych motywów.
Jednym z nich była chęć na pewnego rodzaju podróż kulinarną, zainspirowaną programem mojego ulubionego znawcy kuchni - Anthony’ego Bourdaina.
Ale po kolei.
Zachęcony komfortowym przejazdem z Wrocławia do Katowic sprzed kilku tygodni pociągiem Inter Regio i tym razem postawiłem na ten rodzaj transportu. Jak się okazało, na tyle pechowo, że całą trasę przesiedziałem… na podłodze między przedziałami, bo liczba miejsc siedzących równała się zeru. Sama podróż - mimo iż strasznie niewygodna - minęła mi szybko, a to za sprawą Piątej Mrocznej Wieży.
Po prawie trzech godzinach - zmęczony, ale pozytywnie nastawiony - wysiadłem na Dworcu Głównym, gdzie czekał na mnie Rafał.
Zrobiliśmy sobie rundkę na rynek. Przyznam, że architektura centrum miasta zrobiła na mnie spore wrażenie.
Dotychczas miałem Wrocław za dość napuszone miasto, przekonałem się jednak, że byłem w błędzie. Jest to żyjące swoim rytmem miasto, bardzo żywe, ale na pewno nie zwariowane, jak choćby nie lubiana przeze mnie stolica, gdzie wyścig szczurów aż uszami wychodzi. Mieszkańcy są życzliwi, pozytywnie nastawieni, co daje się odczuć. Nie doświadczyłem we Wrocławiu żadnego chamstwa, czy też frajerstwa.
Jako gość nie mogłem się rządzić, ale byłem porządnie głodny i chciałem porządnie zjeść. Po paru minutach padł pomysł, żeby zjeść w Rodeo Drive American Bar & Grill - knajpie specjalizującej się w kuchni amerykańskiej.
Właśnie czegoś takiego potrzebowałem - porządnego kawałka mięsa, tłustego sosu, ziemniaków i kilku litrów napoju.
Długą chwilę zastanawialiśmy się, co wybrać, ponieważ lista dobrych rzeczy była zbyt długa i różnorodna, a nasze żołądki zbyt małe na kilkudaniowe uczty. Zastanawiałem się czy zjeść coś cięższego, jak wieprzowina, delikatnie, czyli rybkę, czy po mojemu - coś drobiowego.
Zamówiłem grillowaną pierś z kurczaka, przekładaną plastrami boczku, okrytą żółtym serem i podlaną nieziemskim sosem barbecue. Do tego zapiekane ziemniaki i sałatka Coleslaw. Wiem, że brzmi znajomo, ale uwierzcie - Coleslaw w Rodeo Drive to odpowiednik Audi A8, a Coleslaw z tej znanej sieciówki to starawy Polonez. Do picia Pepsi z dolewką.
Na realizacje zamówienia trzeba było trochę poczekać, dlatego w międzyczasie dostaliśmy - w ramach bonusu - świeże pieczywo i własnej roboty masło czosnkowe. Jak się okazało - genialna dla podniebienia przystawka. Rozmowa dobrze się kleiła, a dodatkowym bonusem były liczne ładne wrocławianki, które przechodziły nam tuż koło nosów, jako że siedzieliśmy w ogródku. Kilka kromek pieczywa, oraz kilka szklanek Pepsi dalej, nadszedł czas na długo oczekiwany finał. Podane danie zachwyciło okazałością, a jego smak - hmm… poezja jedzenia. Dla takich momentów warto żyć. Połączenie mięsa i wszystkich składników wywołało niepohamowany głód, i pożądanie dla tego dania. Podczas gdy my rozkoszowaliśmy się jedzeniem obsługujący nas kelner robił wszystko, żeby nas zadowolić - często podchodził, pytał czy wszystko ok., czy czegoś nam nie trzeba, kilka razy zażartował - takich facetów z takim podejściem powinno być w gastronomii znacznie więcej. Aż biła od niego radość z wykonywanej roboty, oraz uwielbienie do miejsca, w którym pracuje. Jego osoba była dla mnie kolejnym bardzo miłym akcentem tej kulinarnej wycieczki. Po tak udanym początku w tym mieście miałem ochotę na znacznie więcej, ale z racji mojego krótkiego pobytu wiele nie spróbowałem. Wiem jednak, że do Wrocławia wrócę, chętnie próbując czegoś nowego. W informatorze miejskim, który przejrzałem była ciekawa reklama dotycząca jakiegoś dużego kulinarnego targowiska we Wrocławiu. Wszystko pięknie, godziny otwarcia oraz dni tygodnia w jakich ów targ funkcjonuje były, ale ktoś ładnie mówiąc spieprzył reklamę i nie podał adresu. Rafał niestety nie był zorientowany gdzie to może być. Tym sposobem ominęła mnie bardzo ciekawa sprawa pod względem kulinarnym, ale będę o tym pamiętać i jak tylko tam wrócę, to zamierzam to miejsce znaleźć i zwiedzić. Jak uczy Anthony - z reguły w każdym wielkim mieście są tego rodzaju targowiska kulinarne, które poza sprzedażą ziół, przypraw, składników, i tym podobnych rzeczy znane są z tego, że można tam znaleźć sporo knajpeczek z dwoma stolikami na krzyż, albo nawet bez, które robią genialne żarcie, do tego, często smak ów potraw znacznie przewyższa pięciogwiazdkowe restauracje. Dlatego tak żałuję, ale co nie dziś - to kiedyś.
Wreszcie, najedzeni i opici poszliśmy pograć w bilard. Niby nic specjalnego, bo w każdym mieście są kluby bilardowe, ale było naprawdę w porządku. Grę zaczęliśmy jak dwie kaleki, potem nieźle się rozkręcając, żeby na końcu kaleczyć gorzej niż na początku. W międzyczasie swoje się pośmialiśmy, nie obyło się też bez starych, dobrych schizów. A naszą grę skwitowaliśmy banalnym, acz mądrym stwierdzeniem, że z życiem jest tak samo - człowiek rodzi się kaleką, potem żyje pełną parą, tylko po to, żeby jak kaleka skończyć. Ot życie ;)
Kolejnym punktem programu była propozycja odwiedzenia Spiżu - lokalu specjalizującego się z piwie. Cały czas ta nazwa coś mi mówiła, nie mogłem tylko skojarzyć - co. Dziś zajrzałem na stronę internetową i wiem, że przecież Spiż to największy klub w Katowicach, w dodatku również sprzedający spiżowe piwo. Dobrze wiedzieć, ponieważ po tym co spróbowałem, zupełnie inaczej podchodzę do pojęcia „piwo”. Moim zdaniem do spiżowego piwa żadne inne się nie równa. Przepaść dzieli browary rozprowadzające swoje piwo w butelkach a to „spiżowe”. Aż dziw, że musiałem jechać do Wrocławia, żeby się przekonać o smaku prawdziwego piwa, a mam to pod nosem. W każdym razie zjawiliśmy się tam około 21, i żeby znaleźć miejsca, było piekielnie trudno, i już zwątpiliśmy, kiedy na nasze - lub moje - szczęście zwolnił się cały stolik, w dodatku tuż przy ladzie i ładnych paniach wydających browar. W Spiżu produkuje się i sprzedaje 6 rodzajów piwa :
- jasne
- jasne mocne
- ciemne
- karmelowe
- miodowe
- przeniczne
Postawiłem sobie za cel spróbować każde, i byłbym to zrobił, gdyby nie fakt, że gdzieś tak około północy zabrakło piwa karmelowego. Odpuściłem sobie tylko mocne piwo, gdyż nie chciałem być wynoszony za nogi, znam swoje możliwości, a nie znałem procentowości owych piwowarskich rozkoszy. Na pierwszy ogień poszły 2 piwa - ciemne, i miodowe. Duże oczywiście. Nie przepadam za ciemnym piwem, dlatego byłem bardzo sceptycznie nastawiony, jednak już pierwszy łyk ukazał mi jak malutki jestem względem piwnych znajomości - po prostu nie wiedziałem gdzie jest dobry ciemny browar. Smak tego piwa nie trudno będzie opisać - bardzo wyraziste, głębokie, osiadające na kubkach smakowych piwo, delikatnie goryczkowe, aczkolwiek wspaniale wyważone w smaku. Poezja. Szczerze ? Nie mogłem się oderwać od kufla. Po chwili przyszedł czas na miodowe. To piwo zdecydowanie jasne, słodkawe, ale tylko trochę. Pijąc to piwo zastanawiałem się ile ktoś dołożył starań, żeby nie przesadzić z miodem, ale żeby dodać tyle, żeby klient wyczuł zdecydowaną nutę tego słodkiego nektaru. Bardzo dobre, zapadające w pamięć.
W przerwie między kolejnymi podejściami do piwnego raju skontaktowałem się z forumowo- zjazdowym kolegą - Sebastianem - Pennym, pełnoprawnym mieszkańcem Wrocławia. Spotkaliśmy się około 22 i przesiedzieliśmy we trójkę do przeszło 1.30. Cośmy się naśmiali to nasze, ale był też poważniejszy akcent. Ot, męskie pogaduchy. Oczywiście, kiedy spotkali się fani Stephena Kinga, nie obyło się bez kilkunastu minut rozmów na temat kilku książek Króla. Bałem się, że Rafał kompletnie się nie odnajdzie w rozmowie, ale moje obawy szybko się rozwiały. Wkręcił się w kingowe rozmowy dość dobrze. Wstępnie umówiliśmy się też z Pennym na ewentualne kolejne spotkanie we Wrocławiu, albo na sylwestra w Bytowie, gdzie odbędzie się 16 już zjazd Klubu Miłośników Grozy. W międzyczasie oczywiście towarzyszyło nam piwo. Spróbowaliśmy pszeniczne. Tutaj pojawiło się pierwsze ale, bo trunek niezbyt nam zasmakował. Bardzo specyficzne piwo, mocno kwaśne, aż miało się wrażenie, że Spiż po prostu nie nadążał z produkcją i stąd kwaskowatość. Mi jednak wydaje się, że to chyba natura takiego browaru. Jako ciekawostka rzecz warta uwagi i zaznaczenia, ale pić tego nie mógłbym. Na koniec dorzuciłem sobie jeszcze duże jasne, i ponownie czułem się dopieszczony. Moim zdaniem czołówka w polskich piwach. Na 4 piwa, którymi się raczyłem każde mnie czegoś nauczyło, i każde przeniosło mnie w inne piwne miejsce. Bardzo się cieszyłem zarówno z towarzystwa, jak i z doznań smakowych. Grubo po pierwszej delikatnie dano nam znak, że czas się zwijać, ponieważ spiżowy ogródek zaczął się zwijać. Poszliśmy więc w stronę swoich mieszkań, jak się okazało sporą część drogi szliśmy w tym samym kierunku, dlatego trochę jeszcze pogadaliśmy. Około 2 w nocy w końcu zawitaliśmy w mieszkaniu. Byliśmy wykończeni, ale ja w tym wszystkim bardzo zadowolony z tak owocnej kulinarnej podróży. Mimo, iż tak jak mówiłem, na dobrą sprawę byłem tylko w dwóch miejscach, to dzień ten obfitował w podniebieniowe rozkosze, i była to zdecydowanie pierwsza klasa kulinarni. Mam nadzieję na dalsze Wrocławskie epizody, ale chciałbym też odwiedzać inne polskie miasta, i próbować jedzenia.
A teraz, pójdę coś zjeść.

Wódka śliwkowa z miodem

2009-09-21T17:12:00.005+02:00

Jest to wódka, którą w mojej rodzinie przekazuje się z pokolenia na pokolenie. Mojemu ojcu przepis dał jego dziadek ( bo ojciec nie zdążył, zginął w wypadku nim mój ojciec skończył 13 lat ) a mnie - mój tata. I tak się to toczy.
Jest to wódka słodka, przyjemna w piciu, dobrze wchodzi, choć mocna - 45-50 %. Zaletą produkcji tego napitku jest to, że robi się ją bardzo szybko - około 12 dni.
Przepis umieszczam na prośbę kilku forumowiczów ze strony stephenking.pl

SKŁADNIKI :
3 KG ŚLIWEK
2 KG CUKRU
1L SPIRYTUSU ( 2 butelki 0.5 )
0.7L WÓDKI
200 ML WODY
5 ŁYŻEK STOŁOWYCH MIODU
5-8 BUTELEK DO WÓDKI
LEJEK
SITKO
SŁOIK 5L + GARNEK
JAŁOWA GAZA (EWENTUALNIE)

----------------------------

śliwki pokroić na ćwiartki. Pestki wyrzucić. Wrzucić do 5l słoika. Zasypać cukrem. Pozostawić na 10 dni w ciepłe miejsce, w tym czasie mieszać codziennie rano i wieczorem. Po 10 dniach przygotować duży garnek, kupić alkohol, przygotować czyste butelki. Przelać przez sito sok do garnka, dolać 0.5l spirytusu, oraz 4 łyżki miodu. Całość wymieszać. Dolać ( cały czas przez sito, tak żeby pozostałe w sitku owoce dały z siebie 100 % )0.7l wódki, potem szklankę wody. Całość ponownie wymieszać. Spróbować dla smaku. Jeśli potrzeba - dodać łyżkę lub dwie miodu. Wymieszać.
Słoik po soku śliwkowym umyć, potem wlać do słoja 0.25l spirytusu. Śliwkową wódkę powstałą w garnku zalać w proporcji 50:50 do słoja. Pozostałą w garnku wódkę zalać resztą spirytusu. Całość przelać do słoja. Pozostawić na 24h. Następnego dnia wódkę przelać do butelek. Można przelać przez jałową gazę, jeśli nie chce się mieć tylu cząstek owoców w wódce.
Na zdrowie!

Piękny umysł

2009-09-08T08:19:00.001+02:00

Co zrobilibyście , gdyby okazało się
że całe wasze życie i wszystko w nim zawarte
nie byłoby nawet kłamstwem , ale nigdy się nie wydarzyło... ?

[I]

Widzi krew na swych kolanach
przed nim armia niepokonana
zakapturzony mnich mówi :
"misja wykonana"
Zniszczyli go.. jego dusza już złamana...
Mistrz niszczenia psychicznie
dziś zniszczony psychicznie
Jest tylko cieniem samego siebie
w głowie mu się jebie
w 3 minuty po pogrzebie
rozłożone jego ciało
ptactwo pod ziemią rozdziobało
jak to się stało ?
Raperskiego pisma piękny umysł
zjedzony przez anonimowe rozumy
wokół pełno pychy i dumy
zmieciony na czysty popiół
przez te szepty zbity z tropu
w jego umysł wbity topór
lecz on wciąż stawia opór
i po co to wszystko ?
on to tylko Boże igrzysko
ścierwo
z podkulonym ogonem marne psisko
pistolet , taboret i róży kolec
żyletka , tabletka i voo-doo marionetka
Możliwości cała masa
koszmar znów powraca
W nocy Miasto Marzeń i ogromy
pięknych zdarzeń , choć w objęciach brata śmierci
W dzień Miasto Koszmar , i krew
mrok , cienie i jeszcze coś tam..
i koszmar znów powraca..
Staje się Sawyerem , choć nie
chce być oszustem , złodziejem i pozerem
nie chce być też bohaterem , ale
zwykłym człowiekiem
z umysłem jasnym i czystym...
Nie błaga o pomoc , bo tu nikt
nie pomoże , lecz zaszkodzi
on dobrze wie co po jego głowie chodzi..
W tym czynie nikt mu nie przeszkodzi
zrobić coś dla świata?
Zniknąć, przestać płakać
Nigdy więcej nie dać sobą pomiatać
Nie pozwolić serca poharatać
Od dziś kobietą mogę tylko pomiatać…

Długość stanu przytomności...

2009-07-15T10:35:00.000+02:00

Kolejny tekst w tym zeszycie
Kolejny raz tematem życie
Tym razem wyrażę się mniej przyzwoicie
Ale wiem że i tak mi na to pozwolicie

Co dzień wstaję, z życiem sobie radę daje
Tak mi się oczywiście tylko wydaje
Bo dzień w dzień jakiegoś kopa organizmowi dodaję
To wezmę tabletkę, to zapalę faję,
I tak w kwi mi wszystko zostaje…
Pseudoefedryna to pochodna efedryny
Efedryna to pochodna amfetaminy
Nie kupisz jej w aptece, jeśli idziesz po witaminy
Bez recepty nie wydajemy
Ale jeśli wiemy gdzie ją znajdziemy
To na przykład taki Sudafed bierzemy
Tam 60mg mamy
przy większej dawce odpływamy
a jak się przyzwyczajamy
to na Cirrus się przerzucamy
gdzie 120mg pseudoefedryny spotykamy
i mamy już słabe omamy
uwaga !
naprawdę można polubić takie umysłowe stany
jeśli umysł jest przegrzany
chcemy jakiejś zmiany
bądź po prostu lubisz być przyćpany
lub masz katar dla odmiany
to serdecznie zapraszamy

Kolejny tekst w tym zeszycie
Kolejny raz tematem życie
Tym razem wyrażę się mniej przyzwoicie
Ale wiem że i tak mi na to pozwolicie

Uzależnić od tego świństwa można się bardzo szybko
Łykasz tabletkę i po chwili jesteś już rybką
Czujesz lekką zgagę, masz z miejsca większą odwagę
Trzęsiesz się na nogach, świat Ci wiruje
Myślisz by usiąść, lecz jak siedzisz mózg Ci wariuje
Wszystko dziwnymi barwami maluje
Czujesz jak każda żyła pulsuje
Doskonale wiesz, że nic Cię nie zdołuje
Chwila później mięśnie są rozluźnione
Głupie i złe myśli są przegonione
A twoje reakcje znacznie przytłumione
Jeśli przeholujesz z dawką
będziesz widzieć rzeczy różne
włącznie z latającą ławką
i nie będziesz wiedzieć czy to rzeczy ważne
czy straszne,
poważne czy śmieszne
Chwila potem
pomieszczenie w którym jesteś robi się duszne
a występujące nudności są typowo brzuszne
chciałbyś wrócić do normy
ale w Twoim organizmie szaleją sztormy
tańczą kolorowe uniformy
w tej chwili masz gdzieś poparcie dla Platformy
chcesz wstać albo spać
niech ten zespół przestanie wreszcie grać
kurwa mać

Kolejny tekst w tym zeszycie
Kolejny raz tematem życie
Tym razem wyrażę się mniej przyzwoicie
Ale wiem że i tak mi na to pozwolicie

Jesteś gdzieś daleko
Czujesz się kaleką
Nie możesz się zebrać
Chciałbyś dobry stan wyżebrać
Wiesz że nie masz się już na baczności
Zaczynasz czuć się źle z powodu samotności
W zupełności nie masz już do niczego pewności
W swej skromności powiem żeś kurwa głupi do skrajności
Kończy się długość stanu przytomności
Na tym kończą się wszelkie przyjemności
Czekają Cię sny pełne mroczności i potworności…

Skrajność ( wena II )

2009-05-25T14:24:00.006+02:00

Trudno w ryzach się utrzymać
ciężko z samym sobą mi wytrzymać
mężczyzna nie może tylko wygrywać
żeby nauczyć się życia musisz przegrywać
żeby móc potem smakiem sukcesu się rozkoszować
trzeba życia trochę skosztować
żeby potem się nie zagotować
musisz się przygotować
że nie wszystko możesz ugotować
bo możesz spowodować
że będziesz potem żałować
nikt nie chce jak Syzyf pracować
bo każdy chce z życia brać garściami
co będzie z nami
z naszymi planami
jeśli ka* jak wicher przyjdzie ze zmianami
nie będzie szans się przeciwstawić
będzie wyjście :
przyjąć ka* - bądź się zabić
mogę sprawić by śmierć spławić
a w tym celu muszę tworzyć
słowa na papierze zmrozić
i swój podpis złożyć.
Trochę zapomniałem jakie to przyjemne
do mojego stawu wchodzić
zarzucać wędkę i słowo łowić
wiem że jestem stworzony żeby to robić
i będę - tak długo jak będę chodzić.
------------------------------------
ka* - inaczej przeznaczenie. Nazwa ta jest stosowana w sadze "Mroczna Wieża", autorstwa Stephena Kinga.

Tonę (płonę)

2009-05-11T22:32:00.004+02:00

Znów jestem sam
zawieszony między marzeniami
a codziennymi sprawami
przygwożdżony zadaniami
zbyt zmęczony z życiem zmaganiami
wpatrzony w internetowy ekran
czytający obrazami
obrazujący słowem
uderzam się wciąż w głowę
chciałbym upiększyć swoją mowę
móc powiedzieć rzeczy nowe
chciałbym ominąć przeszkodę
wyrządzającą zbyt dużą szkodę
ale to tak jakbym z deszczu
wpadł po uszy w wodę

tonę, płonę
utonę, spłonę
i tak co dzień - aż ducha wyzionę

EMINEM - WE MADE YOU

2009-04-10T18:33:00.006+02:00

Bosko !
Em powrócił w wielkim stylu ! Jego teledysk, jak zwykle to jedna wielka szydera, i za to też gościa uwielbiam, bo nie boi się wszelkich przebieranek, kontrowersji, komentarzy, żeby przekazać, co myśli - bomba !
Tym razem sowicie dostało się : Britney Spears , Amy Winehouse, Jessice Simpson, Jessice Albie, Kim Kardashian, Lindsey Lohan, Sarze Palin ( ta ostatnia to kandydatka na wiceprezydenta USA w poprzednich wyborach - startowała z okręgu Alaski :P). Na razie tylu osób się doszukałem. Oczywiście leci też szydera do zamiłowania amerykan "Star Trekiem" , "Transformersami" , reality shows rodem z MTV. Nie zabrakło miejsca na wyśmianie samego siebie.
Całość wypada po prostu przednio, można się uśmiać. Choć przyznam, że liczyłem na pojazd po innych "gwiazdeczkach" pokroju Rihanny bądź tych masowych coverowców, no ale może next time, next song.
OK, teledysk omówiłem, czas na sam utwór - raj dla ucha, niezły zabieg z tą panienką śpiewającą refren, kawałek zajebiście wypromuje płytę, ale oby mniej takich zabiegów, bo chce więcej Shady'ego.
Tekst jest mocny, cieszy dawny dystans do samego siebie i świata. Widać i słychać, że Em jest w świetnej formie i przywróci porządek i ład w amerykańskim rapie. Bo Akon, nagrywający z wszystkimi, to już męczy. Timberlake też. Poza tym , jak tu nie mówić o różnicy poziomu... Em a Justin ? Ha ha ha ( no comment).
Flow, jaki zapodaje Shady jest arcydziełem, minie trochę czasu zanim wyłapię poszczególne słowa z tej nawinki, tak więc nie prędko nauczę się tej piosenki, bo co tu dużo mówić - jest piekielnie szybka. Czuć tu stare czasy z "Marshall Mathers LP".
Ogólnie rzecz ujmując - jestem zajebiście usatysfakcjonowany zarówno z teledysku, bitu, no i oczywiście z nawinki Marshalla.
Zapowiada się dobry rok.

Dobre, prawda? Shady ! 2020 ! haha..

King is back... back again !

2009-04-02T11:51:00.002+02:00

Tak, tak,
i nie mówię tu o Stephenie Kingu, ale o Marshallu Mathersie III, znanym bliżej jako Eminem.
Długo zwlekałem z podaniem tej nowiny na światło mojego bloga, ponieważ Shady ciągle przekładał termin płytki "Relapse". Najpierw miała ukazać się w listopadzie, czyli niedługo po premierze jego autobiografii "The Way I am", która w Polsce jeszcze się nie ukazała. W międzyczasie ukazał się teledysk 50 Centa z piosenką "Get up", gdzie na końcu teledysku widać jak Fifty trafia do starego labolatorium, w którym stoją w kapsułach Em, Dre, i G-unit, co dawało znak, że niegługo nasąpi reanimacja porządnego rapu. Potem miał być na święta, potem początek stycznia, luty ble ble ble, i tak, finalnie, po kilku wywiadach, znakomitym freestylu z przełomu listopada i grudnia emitowanym w radiu Shade 45 pod tytułem "I'm having a relapse", nie do końca zmasterowanym kawałku z Dre i 50 Centem "Crack a bottle", który nie mniej jednak wyciekł do internetu i osiągnął rekordową liczbę ściągnięc (420 tyś. ), przyszedł czas, że Em powiedział jasno co i kiedy. Mianowicie :
Relapse ukaże się 19 maja 2009 roku, nic mi nie wiadomo o zawartości, ile kawałków będzie na płycie, ale znając poprzednie dokonania Pana Shady'ego nie będzie to mniej niż 20 numerów.
Singiel promujący całą płytę ma wyjść w świat 7 kwietnia, czyli w przyszły wtorek (!), prawdopodobnie będzie zatytułowany "We made it", ale to nic pewnego.
Kolejnym, pięknym i cudownym bonusem jest to, że Em zapowiedział, że tak się nakręcił na pisanie, rymowanie i nagrywanie, że wyszło znacznie więcej niż... 40 utworów, dlatego też, zapowiedział i w radiu Shade45 i na konferencji prasowej (bodajże w Californii), że pod koniec 2009 roku wyjdzie płytka o roboczym tytule "Relapse 2", choć pewnie to się zmieni.
Oj długo kazał na siebie czekać, długo, ale jakże warto było przeczekać, i pozwolić mu na wielki Come back!
Welcome back, Shady !

Mrok ( martwi ludzie )

2009-03-19T17:33:00.008+01:00

Kolejny krok
krok prosto w mrok
wyostrza mi się wzrok
skok
na schodach tłok
są tu tacy co tu stoją rok

Gdzieś tam jest coś
dzięki czemu nie trzeba się wysilać
gdzieś tam jest ktoś
dzięki komu nie trzeba się zabijać
Ale my jesteśmy tu
w krainie brudu
Po co wierzyć
jeśli za życia szykują Ci grób
bo w co wierzyć
jeśli obok Ciebie jest tylko kolejny trup
są martwi i martwi mnie to
że żywych już nie ma
każdego coś zżera
lub nałóg poniewiera

Kolejny krok
krok prosto w mrok
wyostrza mi się wzrok
skok
w pokoju tłok
są tu tacy co tu stoją rok

Stara wróżka miłość
za krzakiem lub w piwnicy
siedzi przestraszona

Brudna
Głucha
Niema

Zbyt często była postrzelona
lub z trzaskiem za drzwi
przez ludzi wyrzucona

Zaniedbana
Ślepa
Kaleka

Lecz jeszcze żyje
bo są wciąż tacy
którzy w jej imię giną
Cierpliwie czeka
bo jeszcze będzie jej chwila
Przyrzekam.

Kolejny krok
krok prosto w mrok
wyostrza mi się wzrok
skok
w piwnicy tłok
są tu tacy co tu stoją rok

Budują się świątynie
za nimi skryte cmentarze
Nikt nie powie Ci wprost
o swoim ukrytym zamiarze
Nikt nie powie że coś nie tak
no bo jak to?
jak?
pokażą Ci dom
ale nie wpuszczą do piwnicy
Kto chciałby czuć
smród stęchliznę wilgoć
Tam jest zbyt ciemno
a przecież
wszystkich przeraża mrok

Kolejny krok
krok prosto w mrok
wyostrza mi się wzrok
skok
Na ulicy tłok
są tu tacy co tu stoją rok

Gdy widzisz wypadek
jadąc swoim samochodem
zwalniasz i odwracasz głowę
żeby wszystko lepiej widzieć
Szukasz krwi
wypatrujesz martwych zmiażdżonych twarzy
obserwujesz potrzaskane szkło
i powgniatane majaczące blachy
Niechętnie jedziesz dalej
przecież to takie ciekawe
ciekawi mnie tylko
dlaczego nie patrzysz w oczy
chorym bezdomnym żebrakom
to już wydaje się być mniej ciekawe
Nie interesuje nas współczucie
jak wody potrzeba nam krwi
to właśnie my - ludzie.

Niebo (czarne chmury)

2009-03-15T18:18:00.008+01:00

Ten cień
co wciąż przeraża
Ten gaz
co wciąż zaraża
Ten dźwięk
co wciąż wygraża
Ten świat
co wciąż zagraża

Noc rozgrzana księżycem
koloru purpury
Nie sposób zasnąć
w pamięci tortury
Nie żyję sam
za towarzyszy mam szczury
Straciłem swe życie
przede mną jeszcze większe góry
Mam już dość
nie jestem ponury

Ten cień
co wciąż przeraża
Ten gaz
co wciąż zaraża
Ten dźwięk
co wciąż wygraża
Ten świat
co wciąż zagraża

Dzień suchy do zachodu
to wszystko wina temperatury
Mam dziś kolejny cel
zachować młodość swej skóry
Jestem samotny
zjadłem wszystkie szczury
Niczego się nie nauczyłem
wpadam w kolejne dziury
Zbliża się koniec
na niebie czarne chmury

Twarz (straszne oblicze)

2009-03-06T10:27:00.002+01:00

Kim jest ta twarz
powiedz mi czy Ty na prawdę mnie znasz
Dlaczego wciąż prosto w oczy łgasz
Kogo Ty znowu grasz

Nie mogę spać - całodobowa straż
Od zmierzchu do świtu rozszerzone źrenice
na kolanach jestem i krzyczę
bąble po pokrzywach wypełniają naskórek
Potrzebny mi zestaw nowych komórek
bo stare mi gniją.
Grymas, Uśmiech, Smutek, Wyraz

Kim jest ta twarz
powiedz mi czy Ty na prawdę mnie znasz
Dlaczego wciąż prosto w oczy łgasz
Kogo Ty znowu grasz
Jaką niespodziankę dziś dla mnie masz

Nie mogę wstać - to przez bezsenne noce
Od zimna marzną mi powieki
Nie pomogą mi koce
zmarszczki po słońcu szpecą czoło
Potrzeba mi uśmiechu
chcę żeby znowu było wesoło
Spojrzenie, Strach, Spokój, Mina

Kim jest ta twarz
powiedz mi czy Ty na prawdę mnie znasz
Dlaczego wciąż prosto w oczy łgasz
Kogo Ty znowu grasz
Jaką niespodziankę dziś dla mnie masz
Mam wielką nadzieję że tym razem coś mi dasz...

Przed "Zachodem"

2009-02-25T18:33:00.003+01:00

Coraz większymi krokami, lub stronami bliża się do nas ( do Polski oczywiście ) najnowszy zbiór opowiadań Króla Grozy - Pana Stefanka, którego przedstawiać nie muszę. ( W razie wątpliwości któż to taki wyscrollujcie sobie na górną część strony, siedzi tam taki zamyślony Pan ). Moje oczekiwania względem ów zbiorku ( niestety, to najkrótsze wydanie opowiadań w dorobku Kinga ), liczącego sobie 12 nowych + 1 stare opowiadań są wielkie. A to dlatego, że swojego czasu czytałem tylko jego zbiory - nie powieści. A dlaczego? A dlatego, że opowiadanie można skończyć w jeden wieczór, nie trzeba spędzić kilkuset stron na poznanie bohaterów ( chociaż bardzo to lubię ), a mimo to angażuję się w dane opowiadanko totalnie. Poza wszystkim, opowiadania (w szczególności te Kinga) mają w sobie jakąś niedostrzegalną, ale wszędobylską magię. I nie mówię tu o Harrym Potterze, tylko o wirze. Wciąganiu, Wsysaniu w opowieść.
Do tej pory na rynku ukazały się 4 zbiory opowiadań Pana Stefanka - debiutancka "Nocna Zmiana" ( drapieżny, młodzieńczy pazur jest tu bardzo widoczny ) , "Szkieletowa Załoga" ( również drapieżny, jednak wydany dobrych 8 lat od NZ ), "Marzenia i koszmary" ( nie wypowiem się, bo nie miałem okazji czytać ) oraz "Wszystko jest względne" ( mój numer 1 wśród czytanych przeze mnie zbiorów )
Bo o ile dwa pierwsze tomiki były dobre, to bardzo nierówne. Więc ocena końcowa i jednego i drugiego oscylowała gdzieś w okolicach 6,5 .
Natomiast ostatni wydany zbiór był utrzymany na wysokim poziomie, równy i historie w nim zawarte w większości zdawały się być możliwe na prawdę.
Tak więc idąc tym tropem "Po zachodzie" ( ach ten polski wydawca ) zapowiada się na najmocniejszy zbiór. Dlatego też moje oczekiwania są tak wysokie.

Poniżej zamieszczam opis wydawcy :

Co byś zrobił gdyby twój świat w jednej chwili obrócił się do góry nogami? Oto trzynaście przykuwających uwagę opowieści o związkach z niespodziewanymi zwrotami. Uważaj czego sobie życzysz. Przeczytaj o akcie dobroci od obcych: "pracowników", którzy interweniują w obsesyjnych ćwiczeniach pewnego artysty w średnim wieku w 'Stationary Bike'; niespodziewanego gościa, niewidomej dziewczyny, której pocałunki ratują umierającego mężczyznę; głuchoniemego autostopowicza, który pomaga kierowcy poradzić sobie z romansem jego żony. Są tam też historie o obsesji i walce o władzę: 'Gingerbread Girl' biega i biega by pozbyć się bólu; dwóch sądziadów spierających się o ziemię dostaje się do 'Very Tight Place', a mężczyzna, który jest świadkiem przemocy domowej w 'Rest Stop' i chce interweniować, musi wejść w swą tożsamość jako pisarza kryminałów. Są też niespodziewane wydarzenia z zewnątrz, które wywracają świat ludzi do góry nogami: młoda para, David i Willa, których pociąg się wykoleił, szukają pocieszenia w pobliskim miasteczku - i grają muzykę z szafy grającej, już na zawsze; starsza para chce przerwać banalną monotonię czymś niezwykłym - tylko do momentu gdy staje się to faktem.

Planowana polska premiera : maj

Zatem, do maja... Zwłaszcza, że King poleca czytać ten zbiór po zachodzie słońca....

Ego (puste kartki)

2009-02-24T00:28:00.006+01:00

Przyszedł czas rozliczenia z tego
co mnie męczy jak zgaga
Powaga
Nic mi nie pomaga
to drażni jak zawyżona waga
jeśli wolisz - powiedz nadwaga
bo o to też chodzi
Nic mi nie wychodzi
nie powiem że "Nie szkodzi"
bo owszem.
Ale po kolei - parę spraw życie mi pierdzieli
Wena - raz jest a raz jej nie ma
trudna to kochanka
jak chce to przychodzi
jak nie - to odchodzi
Ostatnio zbyt rzadko coś udaje mi się spłodzić
i nie mówię o porodzie
to temat nie o wzwodzie
i nie mówmy o pogodzie
bo chcę nadać inny ton mej wypowiedzi
chcę zbadać co dokładnie we mnie siedzi
na to rada - od A do Z wszystko wyśledzić
bo po co bredzić
że niby są wyniki
a tak na prawdę zero kurwa z wykrzyknikiem
Pisanie, wydawanie, rymowanie, nagrywanie
sranie w banie i głupie gadanie
brak wiary i zapału
że do finału dochodzi się pomału
pierdolony sprinter ze mnie
choć biegam też niechętnie
każde przedsięwzięcie blednie
każdy pomysł już w mojej głowie więdnie
więc co tu mówić o realizacji
kiedy moje myśli mają czas stałych wakacji
i to w Ultra All Inclusive.
...........................................
Szlag, rymu do tego nie ma
choć może i jest, ale czy ja nie mówiłem
że dla wysiłku wolne zamówiłem?
( Tak )
Niech przede mną żadne światło nie zgaśnie
bo nienawidzę być w cieniu
kiedy inni śmietankę spijają
tacy co zwykle nic z siebie nie dają
zobaczysz wściekłość w moim spojrzeniu
Bo taki już jestem
Jak dobrze trafisz
to urażony artysta
jak źle
to finezyjny sadysta.

Kartka wciąż czysta
chwila moment i kartka jest krwista

Udana interpretacja

2009-02-12T12:45:00.004+01:00

Witam.
Zapraszam do przesłuchania interpretacji mojej twórczości.
Skopiujcie poniższy link, żeby przesłuchać.

http://maxweseli.wrzuta.pl/audio/xFfdSehCik/wena_skrajnosc

Wykonawcą i interpretatorem jest mój dobry kuzyn - Max.
Wielki szacun, stary!

PS. Nie sądziłem, że ten tekst komuś przypadnie aż tak do gustu. To miło, że jednak się myliłem.

Wena (skrajność)

2008-12-05T23:39:00.001+01:00

Puste krzesła są w salonie
Rzędem nogi pokrzywione
rzucają cienie jak szalone
pamiętają serca przestraszone

Pamiętają to, co było
bo to wszystko w drewnie się wyryło
było miło - miło chliwą - płyny płyną żyłą
Bardzo wielu ich przybyło
Zobaczyć, czy może coś się zmieniło
ale przez nich wszystko zgniło
porosło zieleniną

Puste krzesła są w salonie
Rzędem nogi pokrzywione
rzucają cienie jak szalone
pamiętają serca przestraszone

Rdza przesiąka wciąż bez końca
buchają odłamki chłodnego gorąca
pozostaje wizja wschodu słońca
w świecie bez zachodu, pełnym głodu
ludzkiego smrodu, samochodów, stert nałogów
i tak do następnego miesiąca
przerażająca perspektywa niewyjmowalnego kolca...

Udane muzyczne poszukiwania

2008-11-30T23:08:00.003+01:00

Długo szukałem odpowiedniej dla siebie muzyki. Bardzo długo. Ale jak mawiają - kto szuka ten znajdzie. Znalazłem. Serj Tankian. Lider SOAD. Solowy album. Jego zespoł bardzo mi odpowiada muzyką, ale Tankian w wykonaniu solo jest genialny! Potrzebowałem muzyki, która ma trochę gitar, ale nie jest strasznie ostra, ale jednocześnie dobrego, wbijającego się w ucho wokalu, i - oczywiście - głębokich tekstów. Wszystko to znalazłem na tym albumie. Bardzo podoba mi się pomysł, żeby dać teledysk do każdego utworu, a takowych jest na ten zacnej płytce 13. Przesłuchałem pierwszy raz całą cd-kę i... Rzuciło mną o ścianę, wywróciło wnętrzności na drugą stronę, moje uszy poczuły rajskie nuty i ... zapragnąłem tego jeszcze raz ! Teraz już znam prawie na pamięć szczególnie te kawałki : "Sky is Over" , "Baby", "Saving Us", "Lie lie lie" i "Feed us". Bo te podobają mi się najbardziej, choć reszta też jest dobra. Z ręką na sercu ( albo jak kto woli w tym przypadku - na uszach ) mogę powiedzieć, że jest to kolejna płyta, dołączająca się do listy tych, które mogę słuchać od a do z bez przełączania piosenek. Cudo. Słyszałem, że Serj pracuje nad kolejnym albumem. który ma być bardziej jazzowy - brzmi bardzo zachęcająco...
Jeśli ktoś nie zna albumu "Elect the Dead" - wpisywać w googla, i ściągać!

I zbliża się...

2008-11-17T21:36:00.003+01:00

Trzy dni temu skończyłem czytać "Martwą Strefę" - ponoć ulubioną książkę Kinga. ( oczywiście mówię teraz o ulubionej książce którą napisał, a nie czytał ). Muszę przyznać, że jestem pod wielkim wrażeniem.
W innym poście zajmę się opisem samej książki ( tak jak zrobiłem to w przypadku "Ręki Mistrza" )

W tym wpisie powiem tylko, że chciałbym umieć wywoływać w człowieku tak silne emocje, jak płacz, lub złość poprzez słowo czytane.

Nie dawno zacząłem pisać nową historię - o pewnej młodej dziewczynie, która przeprowadza się na studia do innego miasta. Historia ma opowiadać o poszukiwaniu sensu w życiu, poszukiwaniu siebie samego ( co właśnie dotyczy nas - młodych ), poszukiwaniu przyjaźni i miłości, dorastaniu, ale również o obsesji, strachu i ludzkiej zawiści. Co z tego wyjdzie ? Zobaczymy... Na razie jest kilka stron a4. Co jest zabawne ? - to, że nie znając przebiegu historii, wiem już jakie będzie zakończenie - widzę przed oczami ostatnią scenę. Mam nadzieję, że uda mi się do niej dotrzeć bez przeszkód.

Zbliża się - coraz bardziej - koniec roku... święta... co to będzie :) Mam nadzieję, że wszyscy wejdziemy w nowy rok bezpiecznie i bez dziwnych przygód.
Pozdrawiam.

Ręka Mistrza

2008-11-05T14:23:00.004+01:00

Niecały tydzień temu przeczytałem najnowszą powieść mojego pisarskiego mistrza - Stephena Kinga. Jak zwykle po przeczytaniu nie czułem się zawiedziony. Kolejne 12 godzin po lekturze chodziłem z "głową w chmurach", myśląc o świecie, który nie tak dawno opuściłem, oraz o ludziach, których poznałem.

Oto opis, oraz tytuł tej książki :
"Ręka Mistrza"
Edgar Freemantle w ciężkim wypadku samochodowym traci rękę i równowagę psychiczną. Nękany niekontrolowanymi napadami szału, musi zacząć życie od początku. Za radą psychologa wyrusza na Duma Key, olśniewająco piękną i odludną wyspę na wybrzeżu Florydy, należącą do sędziwej Elizabeth Eastlake. Wynajmuje tam dom, wiedząc tylko jedno: chce rysować. Tworzone z chorobliwą pasją obrazy Edgara są owocem talentu, nad którym stopniowo przestaje mieć kontrolę. Kiedy tragiczne dzieje rodziny Eastlake'ów zaczynają wyłaniać się z mroków przeszłości, nieposkromiona moc dzieł Freemantle'a objawia swe coraz bardziej przerażające i niszczycielskie możliwości.

Jak wiadomo - każdy w danej powieści może odnaleźć coś innego. Dla mnie jest to opowieść o drugiej szansie w życiu, o rozprawieniu się z upiorami swojej przeszłości, o namalawaniu nowego widoku w obrazie własnego życia. Uważam, że jest to jedna z najlepszych książek Kinga. W mojej osobistej liście znajduje się na drugim miejscu, zaraz po "Worku Kości". "Ręka Mistrza" jest to bardzo głęboka powieść psychologiczna, ukazująca życie, odczucia, przemyślenia bohatera od a do z. Żaden inny pisarz nie był i nie jest w stanie opisywać ludzkiej psychiki lepiej, niż Stephen King.
Czytając tę książkę śmiałem się, bałem się, i... płakałem. Bardzo to cenię, ponieważ jeden mój znajomy twierdzi, że książka nie jest w stanie wywołać takich uczuć, ponieważ wszystko wolno się posuwa i nie ma nic pokazanego na obrazku... Cóż... Nie masz racji kolego. Nie dość, że czułem radość, strach, smutek, złość, żal, przykrość, to jeszcze moja wyobraźnia mogła pracować na najwyższych obrotach. Cudowne doświadczenie.

Dla mnie czytanie książek, to zawsze jakieś nowe doświadczenie, specyficzny rodzaj podróżowania, zbiór nowinek, złotych myśli i innych ciekawostek.

"Ręka Mistrza" to taka książka, która zawierała w sobie całe mnóstwo złotych myśli i ciekawostek.
Później zamieszczę je wszystkie.

King w "Ręce Mistrza" skupia się bardziej na psychologicznym aspekcie, niż na straszeniu, chociaż nie powiem - bałem się, i to tak fajnie.
Jestem większym zwolennikiem Stephena, który snuje swoje opowieści, długo wprowadza czytelnika w tworzony świat, niż tego ostrego. Dlatego też "Ręka Mistrza" bardzo mi odpowiada.
Aczkolwiek, znajdą się osoby, które za nic nie podołają przeczytania tej książki, jeśli nastawią się na akcję od początku powieści. Przez pierwsze 400 stron, akcja snuje się bardzo, bardzo wolno. W pierwszych 40 stronach dostajemy fajną dawkę emocji, które potem zwalniają. Ale King nagradza tych, którzy są wytrwali - potem kolejne 240 stron jest po prostu pociągiem z wydarzeniami.
Oczywiśnie nie znaczy to, że 400 stron było nudą - broń boże! Jest to bardzo ciekawa opowieść obyczajowa, momentami przeradzająca się w grozę. Cała książka to po prostu bomba emocjonalna. Po prostuu miodzio!
Wszytko zależy od tego, jak się do tej książki podejdzie - jeśli do ciężkiego horroru - to nie czytajcie. "Ręka Mistrza" jest to powieść, będąca małą skarbnicą wiedzy artystycznej (malarskiej ). Jest to książka w każdym calu dobra, ponadczasowa.

Czas na postacie :
Moim ulubieńcem w tej powieści jest Wireman - były prawnik z dość smutnym życiorysem. Jest to bardzo ciekawy człowiek, niezwykle wesoły, sympatyczny i inteligentny. Jest pomocnikiem osiemdziesięciopięcio letniej Elizabeth Eastlake - właścicielki wyspy. Zaprzyjaźnia się z głównym bohaterem, towarzyszy mu w najważniejszych i trudnych dla niego wydarzeniach. Jest w tej postaci jakiś magnetyzm, powiem nawet, że widzę w nim bohatera troszkę bajronicznego. Owiany jest nutką tajemniczości. Nie gra w otwarte karty, od razu widać, że życie go skopało ( a ja takich bohaterów uwielbiam ). Jest cholernie niejednoznaczny. Praktycznie wszystkie złote myśli są wypowiedziane przez niego, bądź wspomniane przez narratora, czyli głównego bohatera.
Oby jak najwięcej takich postaci. Jest to jedna z niewielu powieści, w której odczuwam większą sympatię do bohatera innego, niż głównego. Bo Wireman jest postacią drugoplanową.

Podsumowując, uwielbiam tę książkę, i chętnie sięgnę po nią za parę lat, żeby wrócić na Florydę, na wyspę Duma Key, i posiedze sobie z Edgarem, Wiremanem, i innymi postaciami.
'Ręką mistrza' - W tym przypadku jest to Powrót Króla do powieści o ludziach, gdzie wydarzenia nadprzyrodzone to tylko tło by ukazać ich psychikę i problemy dnia codziennego.

Teraz przepiszę garść ciekawostek, złotych myśli, śmiesznych tekstów i innych rzeczy, które "Ręka Mistrza" mnie nauczyła :

1. Słówka obcojęzyczne :

- Un hombre muy feo (hiszp.) - straszny brzydal.
- Quien sabe? (hiszp.) - kto wie?
- Pobre hombre (hiszp.) - biedny facet
- Siempre con Dios (hiszp.) - zawsze z Bogiem.
- Qiviut (ang.) - spodnia warstwa sierści wołu piżmowego, używana do wyrobu przędzy.
[ha! nawet Jacek nie znałby takiego słówka :P]
- Un poco loco (hiszp.) - odrobinę szalony/ muy loco (hiszp.) - bardzo szalony.
- Caldo largo (hiszp.) - nazwa meksykańskiej zupy rybnej
- Abyssus abyssum anvocat (łać.) - (zacytuję z książki) : Jest to ostrzeżenie, które często słyszą świeżo upieczeni prawnicy po zdaniu egzaminów adwokackich. W wolnym przekładzie oznacza to: "Jedno potknięcie prowadzi do kolejnego". Wierny przekład mówi : "Otchłań przyzywa otchłań".
- Domir como una piedra (hiszp.) - spać jak kamień / Muy divertido (hiszp.) - bardzo zabawne.

2. Nazwy własne, potoczne, święta, daty, sławne osoby itp. :

- 1 września - tego dnia obchodzi się w stanach święto pracy
- NAACP - National Associanation for the Advancement of Colored People - krajowe stowarzyszenie na rzecz postępu ludzi kolorowych - powstała w 1909r. organizacja wlacząca o zniesienie segregacji rasowej i przyznanie czarnoskórym równych praw, jedna z najbardziej wpływowych ogranizacji tego typu.
- Hasselblad - najlepszy niecyfrowy aparat fotograficzny.
- Kraina Miliarda Jezior (The Land of Billion Lakes) - popularna nazwa stanu Minnesota

3. Śmieszne :

"- nie boli mnie już głowa - powiedział krótko.
- zawsze się witasz w taki sposób? - prychnąłem - może następnym razem usłyszę na dzień dobry : "Przed chwilą się wypróżniłem" ?

"(...) To ma znaczyć - warknąłem - że właśnie pokazałem ci środkowy palec. Chcesz odejść - krzyżyk na drogę. Spieprzaj, ty tchórzliwa, mięczakowata ciapo.
Łzy popłynęły jej po policzkach (...)
- Cipo, Edgar - poprawiła mnie - mówi się : cipo. "

4. Złote myśli :

"Bóg karze nas za to, czego nie umiemy sobie wyobrazić".
"Zdolność do zadawania bólu to największa siła miłości" .
"Człowiek oszukuje siebie tak często, że gdyby mu za to płacili, mógłby się spokojnie utrzymać".
"Każde zmartwienie w końcu się zużywa".
"Wydaje się nam, że czas nas odmienia, jednak wszystko zostaje po staremu".

To chyba tyle odnośnie tej książki. Jeśli po przeczytaniu moich spostrzeżeń komuś się spodobało - polecam przeczytać ;)

Pozdrawiam.

prolog

2008-10-24T13:59:00.001+02:00

Zakładając tego bloga, moim założeniem było (jest) pisanie.
Bo pisać i tylko pisać jako-tako umiem.

Niektóre wpisy będą skierowane do jakiegoś bliżej określonego przedziału ludzi (przyjaciele) a inne będą słowami niekoniecznie dla odbiorców.

Te pierwsze, są kategorią oczywistą, więc nie ma o czym mówić.
Drugie dotyczyć będą moich płytszych i głębszych przemyśleń na tematy przeczytanych przeze mnie książek. Zamierzam też spisywać perełki słowne z danej książki, śmieszne anegdotki, nowo nauczone wyrazy i inne.
Jeśli będzie się to komuś chciało czytać (i jeśli będzie się miło czytać), to proszę bardzo.
Jeśli będziecie chcieli mi coś przekazać, puścić przysłowiowe "oczko", to jesem bardzo chętny.

Chciałbym wypisywać tutaj różne pomysły, zarysy fabuł, i inne tego typu rzeczy.

Chcę po prostu pisać.
A że nie zawsze mi się chce pisać, to co jako pisarz powinienem - to przynajmniej w ten sposób dam ujście tym wszystkim słowom, które kłębią mi się w środku.

Pozdrawiam Rafała no i Emmę.

PS. Jesteście najprawdopodobniej jedynymi osobami, z którymi chciałbym utrzymywać kontakt.