Absurdalne Pozy Pozorowanych Przyjaźni

Lepki od brudu

nadmiernie przesyconych fałszem znajomości

wpadam wprost pod taflę mułu przeciętności

I ani myślę się stąd wydostać. Póki co.

Krztuszę się od nadmiaru prawdy

która nieświadomie wypłynęła na wierzch

zalewając mi nozdrza.

Zgarbiony czekam

na cokolwiek. Od kogokolwiek. Jakkolwiek.

Cisza przed burzą.

Półroczne kłamstwa.

Listy pełne pustych wyrazów, pozlepiane w brudne zdania.

Przyozdobione kwiatami i kokardkami gówno.

Węże syczą na moim trawniku.

Składają jaja. Próbują wedrzeć się do domu.

Ucinam im łby.

Idę w przeciwną stronę. Codziennie. Tygodniowo.

Dziękuję za uwagę. Już nie chcę.

Palę ten most.

Przez duszne, przesłodzone powietrze płynie swąd spalenizny.

2 słowa

Kiwam głową

jestem na tak

mówię owszem 

owszem co tylko zechcesz 

groszek boczek 

nowy stary serial

i tony chusteczek. 

Odbieram Twe fale

uśmiecham się

koloruję myśli 

słucham chłonę

wybieram co czuję

że Ci się spodoba

Stawiam na Wrony. 

Czytam z Twych ust

liczę na uśmiech

obliczam mrugnięcia 

słucham stukania w klawisze

i nawet strony 

które przewracasz 

dźwięczą przyjemnie.

Hamuję 

Wszelkie swe

mroczne wizje

Jestem seryjnym mordercą 

Twoich złych myśli 

byś z uśmiechem 

witała poranek.

A co mi tam

bo od tego się zaczęło 

Kolejny buziak 

odznaczam w głowie 

jak medal 

Chyba wiesz, że

ciągle mi ich mało?

Miłość?

Nie wiem co znaczy

To chyba Ty

I to mi wystarczy

by liczyć

każdy następny dzień

na wspólny rachunek.  

Czuję się podle

Gdy smutna światem zapadasz 

w mrok

lub kiedy bezradnie

nie umiem odpowiedzieć 

na Twoje pytanie

Choć często nie dla odpowiedzi mnie pytasz.

I głowię się 

czym tym razem mogę 

Cię zaskoczyć

Lubię grabić Twoje wspomnienia

plany i przemyślenia

do worków mojego istnienia

by wymieniać je na czyn.

Ę i ą

Ciebie to nie dotyczy

Świadomie naturalna

Ty skromna

Ja sama!

Kra oderwana od lodowca 

ludzkiej znieczulicy.

Ciemność niczego nie zmienia

Słyszałem, że ciemność jest gorsza.

W Ciemności bardziej się boimy

Ciemnoskórzy byli niewolnikami

Po Ciemku jesteśmy ograniczeni.

Ciemność to domena ślepców

Jeśli jesteś Ciemniak, to generalnie nie jesteś fajny. 

Ciemność często paraliżuje

Ciemność ułatwia pracę naszym demonom.

A według mnie ciemność niczego 

nie zmienia, bo w pełnym słońcu

brakuje mi Ciebie tak samo. 

Jestem nim 

Czy to znaczy, że nie jestem sobą? 

A mój kolor jest 

tylko taki 

jaki widzisz 

gdy się boję 

lub chronię swe wnętrze 

przed tym, co może mnie 

zniszczyć, zabić, osłabić? 

Opowiedz mi zatem o kolorze miłości 

o Twoim kolorze... 

Bo to jedyna barwa, której na siłę 

przybrać nie umiem 

A może Twój kolor to także i ten 

który ujrzę 

patrząc w odbicie kałuży 

idąc wspólnie labiryntem tej dżungli 

w której żyjemy? 

Może właśnie tylko i przy Tobie 

stać mnie na swą naturalną 

tak przed światem skrywaną barwę? 

Bo za każdym razem gdy znikasz, 

zasypiasz i jesteś w rozmaitych światach 

gdzie nie ma wzmianki o mnie, 

nieprzytomnie i w panice 

choć wiem, że to niemądre 

po brodę wtapiam się barwą 

w nocy ciemność i Twoją kołdrę 

To właśnie ja 

Kameleon

Kanapka bez Ciebie

W tłumie siedząc jem kanapkę z metra

Ten stolik jest jednoosobowy

ale Ty byś się tu zmieściła…

Podobnych kwadratów samotności widzę jeszcze dziewięć

W zasięgu mojego wzroku siada dziewczyna

Nie jest Tobą.

Zaciskam zęby na mieszance sera, indyka, ostrego sosu i papryczek

Robię to jak maszyna

Kątem oka dostrzegam, że dziewczyna rozpina guzik koszuli

i zbyt wyraźnie uśmiecha się w moim kierunku

Odwracam wzrok kompletnie nie zainteresowany

Spalam jej nadzieję

Bo nie jest Tobą.

Oburzona wstaje poprawia ubranie i

wymownie tupie obcasami

kiedy przechodzi obok mnie

Nie robi to na mnie żadnego wrażenia

Wciąż nie jest Tobą.

Czując ostrość papryczki uświadamiam sobie

że jedzenie bez Ciebie to tylko dorzucanie paliwa do kotła

A cała przyjemność płynąca z każdym daniem zniknęła jak kameleon

Lubię patrzeć jak wkładasz do ust każdy kęs.

Mam wrażenie

że jedzenie powstało po to by sprawiać Ci przyjemność

Lubię brudzić sobie ręce

kiedy łącze i mieszam dla Ciebie składniki

na jutrzejszą kolację

Mam wtedy wrażenie

że moje dłonie zostały stworzone po to by dawać Ci przyjemność

I kiedy dzwonię do koleżanki

By dowiedzieć się co ze studiami

Myślę o tym, jak Ty trzymasz widelec.

Bezradność

Wczoraj

widziałem Twoje łzy

I nie mogłem nic zrobić.

Bezradny jak chłopiec, który zgubił swojego misia.

Obejmowałem Cię sobą,

ale nagle poczułem się niewyobrażalnie wątły.

Bezradny jak smok, w którego nikt nie chce uwierzyć.

Szukałem odpowiednich słów,

lecz wszystkie grzęzły w delcie myśli.

Bezradny jak negocjator, który doprowadził do śmierci niewinnych.

Nienasyceni

Czuję w sobie dziwne uczucie

potrzebuję Twej uwagi

Chcę się zapaść w Twoich oczach

Potrzebuję Twej uwagi

Zaraz wyrwę część siebie

Tylko po to, by oddać ją Tobie

na wieczne nieoddanie

Weź wszystko

Jednocześnie oddaj mi siebie

i zostawmy sobie coś na jutro

Nie dzielmy się z nikim

Tylko nasze zdania zatopione w codzienności

Nieśmiertelność

Może się wydawać, że to nudna codzienność
A wspólne wczoraj, dziś, jutro
Nie różni się…
Niczym

A dla mnie jasne jest, że w tej codzienności
Tkwi tajemnicze piękno
A wspólne jutro, dziś, wczoraj
Różni się detalami
Jak każdy bluszczu liść

Dopiero gdy podejdziesz bliżej
Postarasz się wniknąć w to
Co splata płonące zmysły
Zobaczysz znaczącą różnicę

Musisz tkwić w tym, jak korzeń w ziemi
By wierzyć, że choćby nie wiem co
Jej podejście się nie zmieni

Do tego wspólnego ogrodu
Od czasu do czasu
Próbuje dostać się królestwo złudnych cieni
Ale z tego co widzę

U nas wygrywa magia słonecznych promieni

TO

Koniuszkami palców wodzisz po mojej twarzy
błagam
niech TO nie zniknie,
tak jak z łydek odpada wreszcie
zasuszony piasek...

TO jest dobre, ale wcale nie musi takie być
bym każdego dnia
wstawał o 5
budzony przez tą, która niczego nie żałuje...

TO jest piękne, ale wcale nie musi takie być
bym każdego dnia
walczył jak lew
i miał nadzieję w oczach
jak pies czekający na swego pana...

TO nie jest idealne, ale wcale nie ma takie być
A TObie daleko do ideału
ale wcale nie masz takowym być...

Jeśli będziesz
będę wiedział, że umarłem
a ten dobry i ten zły licytują się
komu należą się oklaski, bo wyrolował mnie bardziej

Przecież TO Ciebie chcę, konstelacjo pieprzyków.

Deszczowy Pocałunek

I stałaś tam...
Czekając na przyjazd zła
I stałaś tam...
Kropla deszczu wyglądała jak szczęścia łza

Mokra od kwietniowych
spadochroniarzy natury
złączyła się z ciepłem linii papilarnych

Schowała sprany jeans pod powiekami
Drżenie było wszystkim
czasem między sekundami

I nie miała mi za złe
że z szelmowskim uśmiechem
robię z jej promyków huragan

Taniec dłoni mych bezkarnych
Wokół ocean dźwięków
A mnie się zdawał milczeniem ulic gwarnych

I stałaś tam...
Twój język robi ze mną piękny bałagan
I stałaś tam...
Na głowie miałaś huragan